Avansert søk

Nynorskordboka 19 oppslagsord

kravle

kravla

verb

Opphav

norrønt krafla

Tyding og bruk

ta seg fram på hender og føter;
krabbe, krype;
slepe seg fram
Døme
- barnet kravla etter golvet;
- kravle seg opp trappa
vrimle, yre (3, 1), aule (2)
Døme
- det kravlar og kryr av lemen

yrande, yrjande

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

som strøymer på i stor mengd

Døme

eit yrande liv;
ein yrande aktivitet

brukt som adverb:
- rommet vart yrande fullt

ylje

ylja

verb

kløyvd infinitiv: ylja

Tyding og bruk

yre (, 1), kry (, aule (2)

Døme

det ulde av mus og rotter i huset

tysje

tysja

verb

kløyvd infinitiv: tysja

Opphav

norrønt þysja ‘ruse fram’; samanheng med tose (

Tyding og bruk

rasle (1), tuske (3, 1)
Døme
- det tys i krattet
yre (3, 1), kry (3, aule (2)
Døme
- det tuste med maur

trysje

trysja

verb

kløyvd infinitiv: trysja

Opphav

Tyding og bruk

knekkje (1) eller bryte i små stykke
Døme
- trysje pinnar;
- ho truste kvistane på busken
bli broten;
brotne (1)
Døme
- kvisten trys
fjerne eller samle opp trebitar;
sanke, reinske (1), rydde (3)
Døme
- trysje ved;
- trysje vollen
yre (3, 1), kry (3, aule (2)
Døme
- det trys med makk
drive på med ofse;
ståke
Døme
- kva trys du med?

kraule

kraula

verb

Opphav

samanheng med kråle (

Tyding og bruk

krype, kravle;

aule (2), kry (, yre (, 1)

Døme

det aula og kraula av makk

vrimle

vrimla

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

flytte seg rundt eller finnast i store mengder;

kry (, yre (, 1)

Døme

mauren vrimlar kring tuva;
det vrimla av folk på stemnet;
det vrimla av prentefeil

yrje 2

yrja

verb

kløyvd infinitiv: yrja

Opphav

samanheng med aure (, yre ( og yre (

Tyding og bruk

jamfør yrjande

Døme

det yr og kryr av rotter og mus;
det urde av ungar

yren 1

adjektiv

Opphav

jamfør yr ( og yre (

Tyding og bruk

om luft: fuktig (1), skoddete

Døme

det har vorte så yre rundt ikring

yre 1

substantiv hokjønn

Opphav

Tyding og bruk

lokal, kvass regnbye eller snøbye

Døme

det gjekk yrer rundt omkring dei

Resultat per side: