Avansert søk

14 treff

Nynorskordboka 14 oppslagsord

forfalle

forfalla

verb

Opphav

frå lågtysk; av for- (2

Tyding og bruk

  1. bli dårlegare på grunn av vanstell;
    gå tilbake;
    øydeleggjast
    Døme
    • la kroppen forfalle;
    • huset forfell
  2. ha frist for betaling;
    gå ut
    Døme
    • betale i god tid før fristen forfell

Faste uttrykk

  • forfalle til
    bli avhengig av

forfallen

adjektiv

Opphav

perfektum partisipp av forfalle

Tyding og bruk

  1. vanskjøtta, ustelt, til nedfalls
    Døme
    • forfalne hus
  2. øydelagd av rusmiddel eller liknande
  3. med utgått betalingsfrist
    Døme
    • forfalne rekningar

ròtne på rot

Tyding og bruk

gå i oppløysing;
forfalle;
Sjå: rot, ròtne
Døme
  • skogen ròtna på rot

ròtne, rotne

ròtna, rotna

verb

Opphav

norrønt rotna; av ròten

Tyding og bruk

bli ròten, gå i oppløysing;
morkne
Døme
  • maten ròtnar;
  • trestubben ròtnar

Faste uttrykk

  • ròtne på rot
    gå i oppløysing;
    forfalle
    • skogen ròtna på rot

rot 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt rót

Tyding og bruk

  1. del av ei plante som går ned i jorda
    Døme
    • bjørka har lange røter;
    • frå rot til topp
  2. plante med særleg godt utvikla underjordisk del
  3. nedste del av noko som utgjer eit feste til noko anna;
  4. i overført tyding: noko som har festa seg som noko stabilt og akseptert;
    grunnlag, tilknyting, rotfeste (1, 2)
    Døme
    • planen har ikkje rot i røyndomen;
    • ein kultur med djupe røter
  5. utgangspunkt for noko;
    Døme
    • rota til alt vondt;
    • rota til problema ligg i fortida deira
  6. i matematikk: tal i høve til eit anna tal som det blir likt når ein multipliserer det med seg sjølv (éin eller fleire gonger)
    Døme
    • rota av 16 er 4
  7. i språkvitskap: del av ord som kan stå aleine eller vere del av ei stamme (1, 5), og som er utan avleiingar eller bøyingsending;
    jamfør rotord

Faste uttrykk

  • ha si rot i
    stamme frå
  • rykkje opp med rota
    fjerne for godt;
    utrydde
  • ròtne på rot
    gå i oppløysing;
    forfalle
    • skogen ròtna på rot
  • slå rot
    • utvikle røter og byrje å vekse
      • planta har slått rot og vil kanskje begynne å blomstre til sommaren
    • utvikle tilhøyrsle til ein stad;
      kjenne seg heime;
      til skilnad frå å vere rotlaus
      • dei slo raskt rot i den nye byen
    • feste seg, få grobotn
      • tankane slo rot

visne

visna

verb

Opphav

norrønt visna; jamfør vissen

Tyding og bruk

  1. om (del av) plante: bli vissen (1);
    skrumpe inn og forsvinne
    Døme
    • blomstrane visna av vassløyse
  2. om person eller kroppsdel: miste kraft eller førleik;
    bli lamma;
    forfalle
    Døme
    • armen visna vekk av slaget;
    • vere så trøytt at føtene visnar;
    • bruke musklane så lite at dei visnar bort
  3. i overført tyding: gradvis bli borte
    Døme
    • smilet visna;
    • samarbeidet visna bort

forsarve

forsarva

verb

Opphav

jamfør sarv

Tyding og bruk

  • brukt som adjektiv:
    • ein forsarva fyr

forfalle til

Tyding og bruk

bli avhengig av;
Sjå: forfalle

degenerere

degenerera

verb

Uttale

degenereˊre

Opphav

av latin degener ‘vanslekta’, de- og genus ‘slekt’; jamfør de-

Tyding og bruk

  1. om art, organ eller liknande: utvikle seg negativt;
    bli gradvis dårlegare
    Døme
    • celler som degenererer
    • brukt som adjektiv
      • forkrøpla og degenererte dyr;
      • ein degenererande nervesjukdom
  2. forfalle moralsk eller åndeleg
    Døme
    • eit demokrati som har degenerert til eit fåmannsvelde
    • brukt som adjektiv
      • degenererte samfunn

forvitre

forvitra

verb

Opphav

av tysk verwittern; av for- (2

Tyding og bruk

  1. om bergart: brytast ned, tærast opp, smuldrast, erodere (2)
    Døme
    • skifer forvitrar lett
  2. gå i oppløysing;
    Døme
    • tilliten til partiet forvitra