Avansert søk

9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

vriding

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. det å vri (2
    Døme
    • vriding av kroppen;
    • vriding av sagblad
  2. vriden stilling
    Døme
    • få ei vriding i kneet
  3. det at noko er snudd om på;
    Døme
    • vridinga av tilskota mot stordrift;
    • bevisst vriding av fakta

vikle 2

vikla

verb

Opphav

truleg av vike (1; med innverknad frå vrikke

Tyding og bruk

skade (ein lem) med vriding;
Døme
  • eg vikla foten på fjelltur

snur

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt snúðr; same opphav som snu (1

Tyding og bruk

slynging, tvinning eller vriding rundt noko eller på noko
Døme
  • få snur på fiskesnøret

keik 1

substantiv hankjønn

Opphav

av keik (2

Tyding og bruk

torsjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk; av latin torquere ‘vri’

Tyding og bruk

vri 1

substantiv hankjønn

Opphav

av vri (2

Tyding og bruk

  1. vridd stilling;
    Døme
    • ei fjøl med vri
  2. endra (og meir tiltalande) form
    Døme
    • ein salsframstøyt med ein ny vri;
    • gamle mattradisjonar med ein moderne vri

Faste uttrykk

  • gjere ein vri
    finne ein lur måte å løyse ei (vanskeleg) oppgåve på

thaimassasje

substantiv hankjønn

Opphav

av thai-

Tyding og bruk

tradisjonell thailandsk behandlingsform som består av mjukt trykk mot vev og tøying og vriding av ledd

lengdeakse

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

akse som går etter lengderetninga av noko
Døme
  • flyet gjer ei heil vriding om lengdeaksen sin

kink

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med kank

Tyding og bruk

  1. liten bøyg eller lita vriding
    Døme
    • gjere ein kink med hovudet
  2. brå smerte i rygg eller nakke
    Døme
    • få kink i ryggen