Nynorskordboka
snu 1
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein snu | snuen | snuar | snuane |
Opphav
av snu (2Tyding og bruk
rørsle som gjer at ein endrar retning;
Døme
- vere sein i snuen;
- lære seg ein snu i dans