Avansert søk

Vanleg søk

Nynorskordboka 101 oppslagsord

ulik

adjektiv

Opphav

norrønt úlíkr

Tyding og bruk

ikkje lik;
som skil seg frå;
annleis (enn), forskjellig (frå)
Døme
- ho er ulik mor si;
- dette er ulikt deg – ikkje typisk for deg;
- eit tal ulikt null
uhøveleg;
usømeleg
Døme
- gjere noko ulikt – fare stygt åt
usannsynleg, urimeleg
Døme
- () likt og ulikt – (gjette på, snakke om) alt slag, laust og fast, viktig og uviktig
veik (2;
sjukleg
Døme
- kjenne seg ulik
i fleirtal: nokre, fleire, ymse, forskjellige
Døme
- prøve ulike måtar;
- i ulike land

Artikkelside

ulikskap

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

det å vere ulik (1);
skilnad (1), forskjell (1)
Døme
- dei fryktar større sosiale ulikskapar i framtida
i matematikk: uttrykk som viser at to storleikar er ulike
Døme
- a > b er ein ulikskap

Artikkelside

ulikleg

adjektiv

Opphav

norrønt úlíkligr ‘urimeleg’

Tyding og bruk

som ikkje er likleg (2);
usympatisk;
uskikkeleg;
usømeleg
Døme
- eit ulikleg menneske;
- ho har ei ulikleg framferd;
- det er ei ulikleg lukt her;
- ikkje driv med slik ulikleg prat!
- vi måtte høyre den uliklege sanninga
veldig (1)
Døme
- ein ulikleg haug
- brukt som forsterkande adverb:
  ulikleg stor
som ikkje er likleg (1);
urimeleg (1), usannsynleg
nokså ulik (1)

Artikkelside

tidsforskjell

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

skilnad i tidssone mellom to stader med ulik geografisk lengd;
tidsskilnad (1)
Døme
- tidsforskjellen mellom Oslo og Kyiv er på éin time
avstand i tid;
tidsskilnad (2)
Døme
- det vart store tidsforskjellar i løpet

Artikkelside

tidsskilnad

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

skilnad i tidssone mellom to stader med ulik geografisk lengd;
tidsforskjell (1)
Døme
- det er ein tidsskilnad på fem timar mellom dei to landa
avstand i tid;
tidsforskjell (2)
Døme
- det er liten tidsskilnad mellom dei to reisemåtane

Artikkelside

zipline

substantiv hankjønn

Uttale

sip´lain

Opphav

frå engelsk

Tyding og bruk

vaier spent mellom to punkt med ulik høgd, som ein heng i og rutsjar nedover på

Døme

ein 120 meter lang zipline

Artikkelside

hund

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt hundr

Tyding og bruk

husdyr (som finst i ulik storleik, farge, skapnad og åtferd) som blir halde som kjæledyr eller bruksdyr, som er lett å dressere og som ein kan bruke til jakt eller andre oppgåver;
Canis familiaris
Døme
- gå tur med hunden;
- høyre hundane gøy;
- folk som held hund;
- gjere eit søk med hund
- - buhund
  - elghund
  - fuglehund
  - politihund
  - trekkhund
rå eller ussel person, òg brukt som skjellsord
Døme
- din feige hund!
brukt som kraftuttrykk: pokker, fanden (1
Døme
- kva hunden er dette for noko!
- fy hunden for ein dag det vart!
brukt i namn på stjernebilete som kan minne om ein hund (1)
Døme
- Den store hunden;
- Den vesle hunden

Faste uttrykk

der ligg hunden gravlagd
dette er den den verkelege årsaka;
slik heng det saman
ein hund etter
svært lysten på;
vill etter
ein hund etter ros;
ho var ein hund etter å lese
ein vittig hund
ein vittig, morosam person
galne hundar får rive skinn
den som er uvyrden, får svi for det
gå i hundane
gå til grunne
ikkje skode hunden på håra
ikkje døme nokon etter det ytre
raude hundar
barnesjukdom med raudt utslett;
Rubella
som ein hund
brukt for å forsterke noko negativt: veldig, svært, særs
fryse som ein hund;
vere lydig som ein hund
som hund og katt
i stadig fiendskap
dei levde som hund og katt