Nynorskordboka
veldig
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| veldig | veldig | veldige | veldige |
Opphav
frå lågtysk, jamfør norrønt vǫldugr ‘mektig, gjæv’; samanheng med velde (2Tyding og bruk
- særs stor;
Døme
- ordne opp med veldig hand;
- ei veldig påkjenning;
- kome med ein veldig fart;
- det har eg veldig lyst til
- brukt som adverb: i høg grad;
Døme
- veldig godt sagt;
- huset er veldig stygt;
- reisa var veldig lang;
- du er veldig høg;
- eg forstår veldig lite av deg;
- no har eg veldig mykje på hjartet