Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
83 treff

Nynorskordboka 83 oppslagsord

uheldig

adjektiv

Opphav

jamfør heldig

Tyding og bruk

  1. utsett for uhell eller uflaks
    Døme
    • vere så uheldig å falle;
    • dei var uheldige med vêret;
    • ho er uheldig i spel
  2. fylt av uhell eller uflaks;
    mislykka
    Døme
    • ha ein uheldig dag på jobben
  3. Døme
    • for mykje søtt er uheldig for helsa;
    • ei uheldig utvikling
  4. Døme
    • uttrykkje seg uheldig
Artikkelside

usalig

adjektiv

Tyding og bruk

Døme
  • ha ein usalig trong til å spele på hest
Artikkelside

uskikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

uheldig vane;
dårleg maner (3)
Døme
  • det er ein uskikk å tigge om pengar;
  • uskikken med å gå gjennom enga
Artikkelside

used

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. uheldig handlemåte eller vane;
    Døme
    • leggje av seg den useden
  2. usedeleg levemåte;
    Døme
    • leve i used
Artikkelside

urådeleg

adjektiv

Tyding og bruk

Døme
  • det er urådeleg å gjere det slik
Artikkelside

rive 3

riva

verb

Opphav

norrønt rífa og hrífa

Tyding og bruk

  1. slite i to eller fleire bitar;
    få flengje;
    flerre, spjerre
    Døme
    • hunden reiv sauen i hel;
    • rive seg opp på piggtråden;
    • ungane har rive i stykke plakaten;
    • forfattaren riv sundt arket og slengjer det i boset
  2. gni sund;
    Døme
    • rive ost
    • brukt som adjektiv
      • rivne gulrøter
  3. Døme
    • rive av ei fyrstikk
  4. herje, svi
    Døme
    • gikta riv og slit i kroppen;
    • brennevinet reiv i halsen
  5. rykkje, slite
    Døme
    • rive seg i håret;
    • rive av seg kleda;
    • rive nokon over ende
  7. bryte ned, rasere, jamne med jorda
    Døme
    • rive eit hus;
    • rive ned og øydeleggje
  8. velte, dytte ned
    Døme
    • rive eit hinder;
    • høgdehopparen reiv i første forsøk

Faste uttrykk

  • bli riven bort/vekk
    1. døy brått og uventa;
      omkome
      • han vart riven bort i ei ulykke
    2. forsvinne frå marknaden
      • alle billettane vart rivne vekk
  • få riven pels
    kome uheldig frå noko
  • rive av seg
    fortelje (til dømes ein vits) på ståande fot
  • rive frå seg
    gjere seg fort ferdig
    • dei riv frå seg arbeidet
  • rive i nasen
    lukte skarpt
    • lukta av mugg riv i nasen;
    • ei skarp lukt av sprit reiv han i nasen
  • rive kjeft
    krangle, skjelle (for moro skuld), skråle
  • rive med
    gjere oppglødd
    • musikken riv folk med
  • rive med seg
    1. trekkje med seg
      • flaumen riv med seg huset
    2. fengje, engasjere
      • musikaren reiv med seg publikum
  • rive opp
    1. opne brått og hardhendt
      • han reiv opp døra
    2. rippe opp
      • rive opp eit sår
  • rive seg laus
    frigjere seg frå
  • rive til seg
    skaffe seg, leggje under seg
Artikkelside

vassfis

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

uheldig fiskar;
person utan fiskelykke
Artikkelside

vanlykke, vanlukke

substantiv hokjønn

Opphav

av van-

Tyding og bruk

dårleg eller manglande lykke;
uheldig lagnad;
uhell
Artikkelside

vanlagnad

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ulykkeleg eller uheldig lagnad;
Døme
  • lide ein stor vanlagnad
Artikkelside

syndebukk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person eller institusjon som må ta skulda for eit uheldig resultat, ein mangel eller liknande
Døme
  • spelaren vart peikt ut som syndebukk etter tapet
Artikkelside