Avansert søk

9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

mishandle

mishandla

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

behandle brutalt;
bruke vald på;
skamfare
Døme
  • mishandle dyr;
  • fangane vart mishandla og torturerte

pine 3

pina

verb

Tyding og bruk

  1. plage, mishandle, torturere
    Døme
    • pine dyr;
    • angeren piner meg
  2. presse, tvinge
    Døme
    • pine maten i seg

Faste uttrykk

  • pine ut
    arme ut (jorda)

maltraktere

maltraktera

verb

Opphav

frå fransk , av mal ‘dårleg’ og traiter ‘handsame’; same opphav som traktere

Tyding og bruk

Døme
  • rovdyret maltrakterer byttet;
  • tjuven maltrakterte innbuet

dyreplageri, dyrplageri

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å mishandle dyr (1, 1);

mishandling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å mishandle
Døme
  • vere dømd for mishandling av kvinner og barn

dyreplaging, dyrplaging

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å mishandle dyr (1, 1);

konemishandling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å mishandle kona si

radbrekke

radbrekka

verb

Opphav

frå tysk rad ‘hjul’, og brecken ‘brekke, knuse’; eigenleg knuse lemene og brystkassa til ein brotsmann med eller på eit hjul som straff

Tyding og bruk

Døme
  • radbrekke ein song;
  • organisten hadde radbrekt den vakre salmen

skamfare

skamfara

verb
kløyvd infinitiv: -a

Tyding og bruk

øydeleggje med hard medferd;
ska, mishandle
Døme
  • ho skamfor seg;
  • landskapet vart skamfare for alltid
  • brukt som adjektiv:
    • skamfarne sauer