Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

immateriell

adjektiv

Opphav

frå latin; jamfør in- og materiell (2

Tyding og bruk

som ikkje er materiell (2;
Døme
  • leggje vekt på immaterielle verdiar;
  • immaterielle kulturminne;
  • immaterielle rettar som patent, varemerke og mønstervern
Artikkelside

ulekamleg

adjektiv

Tyding og bruk

som ikkje er lekamleg;
som ikkje er kroppsleg eller materiell (2;
Døme
  • ein ulekamleg skapnad
Artikkelside

vald 1

substantiv hankjønn

Opphav

same opphav som vald (2

Tyding og bruk

  1. brutal bruk av fysisk makt;
    maktmisbruk
    Døme
    • ty til vald;
    • han vart utsett for grov vald;
    • ho har opplevd både fysisk og psykisk vald frå partnaren;
    • skulen arbeider med å redusere mobbing og bruk av vald;
    • stogge valden mot kvinner og barn
  2. bruk av brutal dominans, myndigheit eller makt (1);
    påføring av psykisk eller immateriell skade
    Døme
    • bli utsett for langvarig psykisk vald;
    • prosjektet er vald mot rettane våre;
    • øve vald mot demokratiet

Faste uttrykk

  • blind vald
    umotivert vald der valdsutøvaren og offeret vanlegvis ikkje kjenner kvarandre frå før
  • stump vald
    vald utført ved slag, spark eller liknande eller ved bruk av butt (3 gjenstand
  • ta med vald
    valdta
Artikkelside

ideell

adjektiv

Opphav

av tysk ideal

Tyding og bruk

  1. som berre eksisterer i tankane eller førestillingane;
  2. Døme
    • ideelle arbeidstilhøve
  3. som er etisk høgverdig;
    som er prega av høge ideal
    Døme
    • ideelt arbeid;
    • ein ideell organisasjon

Faste uttrykk

  • ideell part
    i jus: tenkt part med omsyn til verdi
Artikkelside

immaterialisme

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør immateriell

Tyding og bruk

filosofisk teori som hevdar at den ytre verda ikkje eksisterer, og at berre det immaterielle er verkeleg
Artikkelside

stofflaus

adjektiv

Tyding og bruk

utan stoff;
Artikkelside

monade

substantiv hankjønn

Opphav

av gresk monas, genitiv monados, ‘einskap’ av monos ‘aleine’

Tyding og bruk

  1. i filosofi: udeleleg immateriell eining
  2. i biologi: eincella organisme
Artikkelside