Nynorskordboka
uverkeleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| uverkeleg | uverkeleg | uverkelege | uverkelege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| uverkelegare | uverkelegast | uverkelegaste |
Tyding og bruk
som verkar overnaturleg i styrke, storleik eller karakter;
Døme
- det er noko uverkeleg over landskapet;
- uverkelege dagar;
- situasjonen var uverkeleg