Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
5 treff

Nynorskordboka 5 oppslagsord

mynt

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt mynt, gjennom gammalengelsk og lågtysk; frå latin moneta ‘mynt(verkstad)'

Tyding og bruk

  1. stempla metallstykke som blir brukt til betaling
    Døme
    • samle på myntar;
    • prege mynt
  2. side av ein mynt (1) som viser verdien;
  3. Døme
    • gangbar mynt;
    • betale med klingande mynt;
    • vere fri for mynt;
    • norsk mynt
  4. stad der dei lagar myntar

Faste uttrykk

  • gje att med same mynt
    gje att med dei same midla som blir brukte mot ein sjølv;
    gje svar på tiltale
  • kaste mynt og krone
    avgjere noko ved å kaste eit pengestykke og sjå kva for ei side som blir liggjande opp
  • slå mynt på
    tene på eller ha fordel av noko
    • partiet prøvde å slå mynt på tragedien for å sikre seg fleire veljarar
  • svare med same mynt
    svare med dei same midla som blir brukte mot ein sjølv;
    gje svar på tiltale
Artikkelside

lek 1

substantiv hankjønn

Opphav

etter namnet Aleksander den store, som er avbilda på mynten

Tyding og bruk

mynteining i Albania
Døme
  • 1 lek = 100 qindarka
Artikkelside

eire

eira

verb

Tyding og bruk

setje av eller få eir
Døme
  • koparen eirar og blir grøn;
  • mynten er eira grøn etter mange år i jorda
Artikkelside

guinea

substantiv hankjønn

Uttale

ginˊni

Opphav

frå engelsk; etter namnet på landet Guinea, der gullet til mynten kom frå

Tyding og bruk

eldre engelsk gullmynt verdsett til 21 shilling
Døme
  • mynten guinea vart slegen frå 1663 til 1813
Artikkelside

samlar

substantiv hankjønn

Opphav

av samle

Tyding og bruk

  1. person som samlar på noko
    Døme
    • denne mynten har stor verdi for samlarar
  2. ting til å samle noko i eller som samlar noko;
    jamfør støvsamlar
Artikkelside