Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

surre 2

surra

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

binde fast med tau eller liknande;
vikle (1, 1), vinde (2, 1)
Døme
- surre fast noko;
- dekkslasta måtte surrast;
- surre eit handklede rundt kroppen
binde saman
Døme
- pakka var dårleg surra

tjore

tjora

verb

Opphav

norrønt tjóðra

Tyding og bruk

binde dyr med tjor
Døme
- vere tjora
binde fast;
forankre (2), feste (2, 1)
Døme
- tjore noko fast;
- tjore båthuset til knausen