Avansert søk

14 treff

Bokmålsordboka 6 oppslagsord

kontingent 1

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk, fra fransk, fra latin , av contingere ‘berøre, vedkomme’; jamfør kontakt

Betydning og bruk

  1. bidrag eller tilskudd til et felles foretak
    Eksempel
    • betale den årlige kontingenten i idrettslaget
  2. samling av personer;
    gruppe
    Eksempel
    • den lille kontingenten av nordmenn i Calcutta

kontingent 2

adjektiv

Betydning og bruk

  1. som ikke kan forutses;
    tilfeldig
  2. i filosofi: som er logisk mulig, men ikke nødvendig

æresmedlem

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

person som er valgt til medlem av en forening eller lignende som en gunstbevisning, og som vanligvis er unntatt plikter som å betale kontingent eller lignende
Eksempel
  • være æresmedlem i Den Norske Turistforening

startkontingent

substantiv hankjønn

Betydning og bruk

kontingent (1, 1) for å få delta i idrettskonkurranse eller lignende

fagforeningskontingent

substantiv hankjønn

Betydning og bruk

medlemskontingent

substantiv hankjønn

Betydning og bruk

Nynorskordboka 8 oppslagsord

kontingent 1

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk, frå fransk, frå latin , av contingere ‘røre ved, vedkome’; jamfør kontakt

Tyding og bruk

  1. tilskot til eit felles føretak
    Døme
    • betale kontingenten til laget
  2. samling av personar;
    gruppe
    Døme
    • den norske kontingenten til SN-styrkane

kontingent 2

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ein ikkje kan vite om i førevegen;
    tilfeldig
  2. i filosofi: som er logisk mogleg, men ikkje naudsynt

æresmedlem

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er vald til medlem av foreining, samskipnad eller liknande som ei ærevising, og som vanlegvis ikkje har plikter som å betale kontingent eller liknande
Døme
  • bli utpeikt til æresmedlem av idrettsforeininga

startkontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

kontingent (1, 1) for å vere med i ei idrettstevling eller liknande

medlemskontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

fagforeiningskontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

årspengar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

årleg betaling;

innkassere

innkassera

verb

Opphav

gjennom tysk einkassieren, frå italiensk incassare, in- oppfatta som norsk inn-; jamfør inkasso

Tyding og bruk

  1. krevje inn
    Døme
    • innkassere kontingent
  2. ta imot ein pengesum;
    tene
    Døme
    • innkassere 30 millionar i salsvinst
  3. ta imot noko ein meiner å ha rett på;
    bli tildelt
    Døme
    • innkassere den eine sigeren etter den andre;
    • innkassere æra for noko