Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

dubb 1

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med dubbe (

Tyding og bruk

det å sove kort for å kvile;

blund, dupp (, 3)

Døme

få seg ein dubb;
stoppe bilen og ta ein dubb

dubbe 1

dubba

verb

Opphav

Tyding og bruk

nikke (1);
duppe (2, 2) med hovudet
Døme
- sitje og dubbe
ta seg ein kort blund, duppe (2, 3);
sovne, sove
Døme
- ho heldt på å dubbe av att

dubbe 2

dubba

verb

Uttale

dubˊbe eller døbˊbe

Opphav

av engelsk dub, kortform av double ‘doble’

Tyding og bruk

forsyne film med lyd og tale på eit anna språk enn det som er innspela i utgangspunktet

Døme

han dubbar alle stemmene i filmen;
filmen vart dubba til italiensk