vrang, rang 2
adjektiv
Opphav
norrønt (v)rangrTyding og bruk
- med innsida ut;vrengd
Døme
- eine sokken er vrang
- brukt som adverb:
- ta jakka vrangt på seg
- om maske (2: som ein lagar ved å trekkje tråden gjennom ei lykkje frå baksida;til skilnad frå rett (3, 4)
Døme
- eit mønster med rette og vrange masker
- brukt som adverb:
- strikke rett og vrangt
- brukt som substantiv:
- strikke to rette og to vrange
Døme
- ta vrang frakk i garderoben;
- felle vrange dommar;
- ei vrang underskrift;
- sjå skilnaden på rett og vrangt
- brukt som adverb:
- svelgje vrangt
- som valdar bry;
Døme
- kvistete og vrang ved;
- dette er vrangt å lære;
- det var vrange og vonde tider
- brukt som adverb:
- han stod så vrangt til
- som er tverr og stri;
Døme
- ein vrang hotellgjest;
- guten var vrang og vanskeleg;
- hestane vart vrange og nekta å gå
Faste uttrykk
- slå seg vrang
- gjere seg vanskeleg;
bli trassig og sta- ein gjest på utestaden slo seg vrang
- slutte å verke som normalt
- motoren slo seg vrang;
- ryggen har slått seg vrang