Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
10 treff

Nynorskordboka 10 oppslagsord

as

substantiv inkjekjønn

Opphav

av ase (1 og ase (2

Tyding og bruk

Artikkelside

vind 1

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt vindr

Tyding og bruk

  1. luft som er i meir eller mindre sterk rørsle
    Døme
    • vinden blæs kaldt frå aust;
    • vinden står inn frå havet;
    • ha vinden i ryggen;
    • leggje båten opp mot vinden;
    • gå ute i all slags vind og vêr;
    • lett som ein vind;
    • sterk vind;
    • finne ly for vinden;
    • flagga blafra i vinden;
    • vinden suser i trea
  2. i overført tyding: tendens (2)
    Døme
    • det bles nye vindar over landet;
    • vere upåverka av politiske vindar
  3. Døme
    • sleppe ein vind

Faste uttrykk

  • i vinden
    på moten;
    aktuell (2), in, populær (1)
    • med turné og nytt album er artisten i vinden for tida
  • jag etter vind
    verksemd eller tiltak som er heilt fåfengd
    • forhandlingane var berre jag etter vind
  • kva veg vinden blæs
    korleis ei sak utviklar seg
    • det er ikkje godt å seie kva veg vinden blæs;
    • det spørst kva veg vinden blæs;
    • han såg kva veg vinden bles
  • snu/vende kappa etter vinden
    stø det som for tida er mest populært
    • partiet får kritikk for å snu kappa etter vinden;
    • ein lyt halde på prinsippa sine framfor å vende kappa etter vinden
  • spreie for alle vindar
    sende i alle retningar;
    oppløyse
    • formuen vart spreidd for alle vindar
  • vind i segla
    medgang;
    suksess
    • firmaet har vind i segla for tida
Artikkelside

jag etter vind

Tyding og bruk

verksemd eller tiltak som er heilt fåfengd;
Sjå: vind
Døme
  • forhandlingane var berre jag etter vind
Artikkelside

statusjag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å streve for å skaffe seg sosial status;
jamfør jag (2)
Artikkelside

karakterjag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

Døme
  • mange skular prøver no å dempe karakterjaget
Artikkelside

asn

substantiv inkjekjønn

Opphav

av asne

Tyding og bruk

  1. ihopstiming
Artikkelside

føyk

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør føykje (2

Tyding og bruk

  2. fykande dun eller liknande;
    fykande fnokk frå plante
  3. Døme
    • alt gjekk i ein føyk
Artikkelside

føykje 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. Døme
    • sjøen stod i ei føykje;
    • føykja stod
  2. Døme
    • fare med føykje
Artikkelside

jag

substantiv inkjekjønn

Opphav

av jage

Tyding og bruk

  1. stor fart, driv
    Døme
    • hestane rasa av garde i vilt jag
  2. kvilelaus, oppjaga verksemd;
    Døme
    • mas og jag;
    • det var eit jag frå morgon til kveld
  3. det å spore opp og jage vilt;
    Døme
    • fare på jag
Artikkelside

forfælande

adjektiv

Opphav

av for- (2 og fæle (2

Tyding og bruk

  1. Døme
    • forfælande rop
  2. Døme
    • eit forfælande jag
    • brukt som forsterkande adverb
      • forfælande sterk
Artikkelside