Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
173 treff

Bokmålsordboka 83 oppslagsord

jakke

substantiv hunkjønn eller hankjønn

Opphav

jamfør mellomnorsk jakka, gjennom lavtysk; fra fransk jaque ‘kort trøye til å trekke over et panser’

Betydning og bruk

langermet klesplagg til overkroppen, med lukking foran, til å ha utenpå skjorte, bluse eller genser
Eksempel
  • gå i bukse og jakke;
  • en strikket jakke

Faste uttrykk

  • kaste jakka
    • ta av seg jakka
    • forberede seg på å ta et krafttak
Artikkelside

ullen

adjektiv

Betydning og bruk

  1. Eksempel
    • en ullen jakke av kunstfiber
  2. kruset som saueull
    Eksempel
    • ullent hår
  3. Eksempel
    • lufta var ullen av røyk;
    • et ullent svar
  4. Eksempel
    • det var noe ullent ved hans forretninger
Artikkelside

oppslag

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

  1. kunngjøring som er slått opp på en vegg eller lignende;
    plakat
    Eksempel
    • bekjentgjøre noe ved oppslag
  2. bred eller godt synlig omtale i media
    Eksempel
    • saken fikk store oppslag i avisene;
    • få stort oppslag i pressen
  3. idé, begynnelse, utkast (1)
    Eksempel
    • oppslag til en interessant roman
  4. det å slå opp;
    det å avslutte en avtale;
    Eksempel
    • oppslag av forlovelsen
  5. Eksempel
    • en jakke med store oppslag
Artikkelside

sjakett

substantiv hankjønn

Opphav

fra fransk, av jaque ‘jakke’

Betydning og bruk

svart, enkelkneppet mannsjakke med lange, avrundede skjøter
Artikkelside

spencerkjole, spenserkjole

substantiv hankjønn

Uttale

spenˊserkjole

Opphav

av engelsk spencer ‘kort jakke, vest’

Betydning og bruk

kjole med seler eller vestlignende overdel (som en bærer genser eller bluse inni)
Artikkelside

brystlomme

substantiv hunkjønn eller hankjønn

Betydning og bruk

lomme på brystet av jakke, skjorte eller lignende
Eksempel
  • ta fram en blyant fra brystlomma
Artikkelside

spencerjakke

substantiv hunkjønn eller hankjønn

spenserjakke

substantiv hankjønn eller hunkjønn

Uttale

spenˊserjakke

Opphav

av engelsk spencer ‘kort jakke, vest’

Betydning og bruk

kort, tettsittende jakke
Artikkelside

kaste jakka

Betydning og bruk

  1. ta av seg jakka
  2. forberede seg på å ta et krafttak
Artikkelside

stikklomme

substantiv hunkjønn eller hankjønn

Betydning og bruk

(ofte skrå) lomme (1) som er sydd inn som en del av plagget;
til forskjell fra utenpålomme
Eksempel
  • en jakke med stikklommer;
  • stikklommene på buksa
Artikkelside

smoking

substantiv hankjønn

Uttale

småˊking

Opphav

av engelsk smoking jacket ‘røykejakke’

Betydning og bruk

selskapsdress med kort jakke med blanke oppslag og med pyntebånd på yttersiden av buksebeina
Eksempel
  • kleskoden var smoking eller mørk dress;
  • smoking for kvinner ble lansert i 1966
Artikkelside

Nynorskordboka 90 oppslagsord

jakke

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør mellomnorsk jakka, gjennom lågtysk; frå fransk jaque ‘stutt trøye til å trekkje over eit panser’

Tyding og bruk

langerma klesplagg til overkroppen, med lukking på framsida, til å ha utanpå skjorte, bluse eller genser
Døme
  • gå i bukse og jakke;
  • ho hadde på seg ei raud jakke

Faste uttrykk

  • kaste jakka
    • ta av seg jakka
    • førebu seg på å ta eit krafttak
Artikkelside

terrakotta

substantiv hankjønn

Opphav

av italiensk terra cotta ‘brend leire’

Tyding og bruk

  1. brend, uglasert og raudbrun leire i kar, figurar eller liknande
    Døme
    • ei krukke av terrakotta
  2. Døme
    • små terrakottaer
  3. farge som terrakotta (1);
    jamfør raudbrun
    Døme
    • ei jakke i terrakotta
Artikkelside

frynsete

adjektiv

Tyding og bruk

  1. med frynser;
    opptrevla, tjafsete
    Døme
    • ein frynsete duk;
    • ei frynsete jakke
  2. Døme
    • ha frynsete nervar
  3. tvilsam (2), ikkje bra
    Døme
    • frynsete moral;
    • ha eit frynsete rykte

Faste uttrykk

  • frynsete i kanten
    moralsk tvilsam, ikkje heilt heiderleg
Artikkelside

slag 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt slag

Tyding og bruk

  1. (rask) rørsle med stor kraft med hand eller reiskap mot noko med stor kraft;
    det å slå (2, 1);
    Døme
    • slå harde slag med ei sleggje;
    • gje eit slag med knyttneven;
    • klokka slo tolv slag;
    • eit godt slag med racketen;
    • kvalen gjorde eit slag med sporden
  2. det at noko eller nokon blir ramma (hardt);
    (ufrivillig) kraftig støyt;
    dunk, dask
    Døme
    • falle og få eit slag i hovudet
  3. jamn dunking frå noko;
    rytmisk samandraging
    Døme
    • slaga i maskinen;
    • høyre slaga av bølgjene mot båtsida;
    • hjartet slår om lag 70 slag i minuttet
  4. lei hending som råkar brått og kraftig;
    ulykke
    Døme
    • å bli aleine er eit hardt slag;
    • det var eit slag for heile familien
  5. plutseleg sjukdomsanfall på grunn svikt i livsviktige organ, oftast hjerne og hjarte
    Døme
    • han har fått slag;
    • døy av slag
  6. væpna kamp mellom fiendtlege styrkar;
    militær trefning
    Døme
    • slaget på Stiklestad;
    • vinne eit slag;
    • slaget om byen
  7. krafttak for å oppnå noko eller vinne over noko eller nokon;
    konflikt eller motsetnad mellom stridande interesser
    Døme
    • slaget om sjåarane;
    • ho vann slaget om gullet;
    • opposisjonen tapte slaget
  8. einskild omgang av leik eller spel;
    Døme
    • eit slag krokket;
    • skal vi ta eit slag kort?
  9. ombretta kant på klede
    Døme
    • slaget på ei jakke
  10. laustsitjande overplagg utan ermar
  11. rørsle i rett linje etter kvar gang ein skiftar retning;
    Døme
    • båten tok eit slag opp mot vinden;
    • gjere eit slag bortover golvet
  12. råske eller væte på noko
    Døme
    • det har gått slag i handkleda
  13. Døme
    • sjå slag etter gaupe
  14. om båtar: overgang mellom side og botn;
  15. brukt om samansetningar om noko som ein slår mot;
    i ord som spikarslag

Faste uttrykk

  • eit slag i lufta
    gjerning som er heilt utan verknad
  • ha fritt slag
    ha full handlefridom
  • i slag
    i god form
    • han er verkeleg i slag i kveld;
    • eg kjenner meg ikkje i godt slag i dag
  • med eitt slag
    brått, plutseleg
  • mellom slaga
    mellom to periodar med høg aktivitet
    • deltakarane kvilte mellom slaga;
    • han tok ein matbit mellom slaga
  • på slaget
    nøyaktig på tida
    • han stod på døra på slaget tolv
  • slag i slag
    utan stogg imellom
  • slå eit slag for
    ta eit ekstra tak for;
    kjempe for
    • slå eit slag for miljøet
Artikkelside

sjakett

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk, av jaque ‘jakke’

Tyding og bruk

svart, enkelknept mannsjakke, som er avrunda framme og har avrunda flak bak
Artikkelside

spencerkjole, spenserkjole

substantiv hankjønn

Uttale

spenˊserkjole

Opphav

av engelsk spencer ‘kort jakke, vest’

Tyding og bruk

kjole med selar eller ein vestliknande overdel (som ein bruker genser eller bluse inni)
Artikkelside

sprette 2

spretta

verb

Opphav

norrønt spretta, opphavleg ‘få til å sprette’

Tyding og bruk

  1. skjere opp
    Døme
    • sprette saumen på jakke
  2. byrje på;
    opne
    Døme
    • han sprette ei flaske vin
Artikkelside

spencerjakke, spenserjakke

substantiv hokjønn

Uttale

spenˊserjakke

Opphav

av engelsk spencer ‘kort jakke, vest’

Tyding og bruk

kort, tettsitjande jakke
Artikkelside

tjukk

adjektiv

Opphav

norrønt þjokkr, þjukkr, þykkr

Tyding og bruk

  1. som har stor masse;
    Døme
    • ein tjukk stolpe;
    • ha tjukke fingrar;
    • låra har vorte tjukkare i det siste;
    • eg likar å vere litt tjukk
  2. med stor tjukn (1);
    med stort tverrmål
    Døme
    • isen er fleire meter tjukk;
    • huset har tjukke vegger;
    • lese ei tjukk bok;
    • støvet låg i tjukke lag oppå skapet;
    • leggje eit tjukt lag med ost på brødskiva;
    • ha tjukke briller
  3. som har einskilde delar som veks eller står tett saman;
    Døme
    • tjukt gras;
    • gå inn i tjukke skogen;
    • bu midt i tjukke byen;
    • det var tjukt med folk
  4. som er laga av grove og varme materiale
    Døme
    • kle på seg ei tjukk jakke;
    • pakke seg inn i eit tjukt teppe
  5. om væske: som flyt tungt;
    Døme
    • tjukk måling;
    • gjere sausen tjukk og god
  6. om gass eller luft: som er vanskeleg å sjå gjennom
    Døme
    • tjukk luft;
    • tjukk røyk;
    • skyene var tjukke og mørke
  7. om røyst: som skurrar eller læt ureint
    Døme
    • vere tjukk i mælet;
    • røysta vart tjukk av gråt
  8. om talemål: utprega, folkeleg (2)
    Døme
    • prate eit tjukt sognemål;
    • ha ein tjukk aksent
  9. om påstand, historie, orsaking eller liknande: som ein må vere naiv eller dum for å tru på
    Døme
    • nei, den er for tjukk!

Faste uttrykk

  • i tjukt og tynt
    i alle situasjonar og utan atterhald
    • dei heldt saman i tjukt og tynt
  • tjukk i hovudet
    lite oppvakt, dum
  • tjukke slekta
    heile den utvida slekta
    • invitere tjukke slekta i bryllaup;
    • høyre til den tjukkaste slekta
Artikkelside

trøye 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt treyja

Tyding og bruk

  1. kledeplagg til overkroppen
    Døme
    • ta på seg bukse og trøye;
    • ha hol i trøya
  2. stutt jakke til bunad
    Døme
    • ein bunad med svart trøye

Faste uttrykk

  • bli varm i trøya
    venje seg til forholda
Artikkelside