Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

underbyggje, underbygge

underbyggja, underbygga

verb

Tyding og bruk

føre prov for;
prove, grunngje
Døme
- underbyggje ein påstand;
- underbyggje teorien med empiriske funn
- brukt som adjektiv:
  eit godt underbygd standpunkt
stø under;
hjelpe fram
Døme
- underbyggje ei stemning
lage underbygnad under
Døme
- underbyggje eit hus

akvedukt

substantiv hankjønn

Opphav

latin aquaeductus av aqua, genitiv aquae ‘vatn’ og ductus ‘leidning’

Tyding og bruk

vassleidning som ligg over lendet og oftast kviler på eit underbygg;