Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
8 treff
Nynorskordboka
8
oppslagsord
mons
1
I
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
av
namnet
Magnus
Tyding og bruk
katt av
hankjønn
(1)
;
pus
,
hannkatt
(1)
brukt som etterledd i samansetningar: person som er særs glad i noko
i ord som
kakemons
matmons
søtmons
Faste uttrykk
mat for mons
mat som ein har ynskt seg
;
noko ein liker ekstra godt
;
godbit
pannekaker er jammen mat for mons!
Artikkelside
major
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
gjennom
tysk
og
spansk
;
frå
latin
maior
‘større’,
komparativ
av
magnus
‘stor’
Tyding og bruk
offiser med grad mellom kaptein og oberstløytnant
Artikkelside
maksimal
adjektiv
Vis bøying
Opphav
frå
nylatin
;
av
latin
maximus
‘størst’,
superlativ
av
magnus
‘stor’
Tyding og bruk
som har nådd toppen eller øvre grensa for det som er mogleg
eller
tillate
;
størst
eller
høgast mogleg
;
motsett
minimal
Døme
maksimalt utbyte
;
maksimal fart
brukt som
adverb
:
satse maksimalt
;
det kjem maksimalt 17 personar på festen
Artikkelside
magnat
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
gjennom
mellomalderlatin
magnates
‘dei store’
;
frå
latin
magnus
‘stor’
Tyding og bruk
rik og mektig person i næringslivet
som etterledd i ord som
industrimagnat
oljemagnat
Artikkelside
magnifikk
adjektiv
Vis bøying
Opphav
gjennom
fransk
;
frå
latin
, av
magnus
‘stor’ og
facere
‘gjere’
Tyding og bruk
praktfull, flott, storarta
Døme
den magnifikke villaen
Artikkelside
magnum
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
frå
latin
, av
magnus
‘stor’
Tyding og bruk
(vin)flaske som rommar om lag 1
½
liter
Artikkelside
magister
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
frå
latin
, av
magis
‘meir’,
samanheng
med
magnus
‘stor’
;
same opphav som
meister
Tyding og bruk
person med
magistergrad
Artikkelside
landslov
substantiv
hankjønn eller hokjønn
Vis bøying
Tyding og bruk
om eldre forhold: lov for heile landet
Døme
Magnus Lagabøtes landslov
Artikkelside