Avansert søk

50 treff

Nynorskordboka 50 oppslagsord

ideologi

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -logi

Tyding og bruk

heilskap av berande idear i eit politisk system eller eit livssyn;

borgarleg

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som er tilhengjar av ein konservativ, liberal eller kristeleg ideologi;
    ikkje-sosialistisk
    Døme
    • dei borgarlege partia;
    • borgarleg regjering
    • brukt som adverb
      • røyste borgarleg
  2. som ikkje er kyrkjeleg eller religiøs;
    Døme
    • borgarleg vigsel
    • som adverb
      • dei gifte seg borgarleg
  3. som gjeld, har med borgarklassa å gjere;
    som er særmerkt for mellomklassa sine normer
  4. som vedkjem eller er særmerkt for ein statsborgar;
    Døme
    • borgarlege rettar
  5. Døme
    • den borgarlege straffelova
  6. ikkje adeleg eller kongeleg
    Døme
    • borgarleg ektefelle
    • som adverb
      • prinsessa gifte seg borgarleg

Faste uttrykk

  • borgarleg moral
    tilsynelatande lytefri moral

totalitarisme

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

totalitær ideologi eller styreform;

totalitær

adjektiv

Opphav

frå fransk

Tyding og bruk

  1. om samfunnssystem, stat, ideologi: som femner om og krev kontroll over alt;
    som underordnar alt under staten;
    Døme
    • fascisme og kommunisme er totalitære ideologiar;
    • eit totalitært regime
  2. om person: som vil ha all kontroll og makt;
    Døme
    • den totalitære styreleiaren i burettslaget

Faste uttrykk

marknadsliberalisme

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ideologi som er fremjar marknadsøkonomi;

tenkjar, tenkar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som drøftar det idémessige eller teoretiske grunnlaget for ein ideologi, religion, vitskap eller liknande;
Døme
  • ein sentral politisk tenkjar;
  • følgje argumenta til moderne tenkjarar

tankesystem

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

system av tankar;

tankemodell

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

måte å tenkje på;
Døme
  • arbeide ut frå ein tankemodell;
  • følgje ein bestemd tankemodell

sekularisme

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

ideologi som legg vekt på eit skilje mellom stat og religion

brun 2

adjektiv

Opphav

norrønt brúnn; samanheng med brenne (1

Tyding og bruk

  1. som har ein farge som jord (og som er ei blanding av svart, raudt og gult)
    Døme
    • brun saus;
    • ha brunt hår og brune auge;
    • vere brun og vêrbarka i huda
  2. om person: med medfødd mørk hudfarge;
    Døme
    • eg vart kjend med brune barn på skulen
  3. prega av nazistisk ideologi;
    jamfør brunskjorte

Faste uttrykk

  • brun kafé
    kafé med tradisjonelt interiør, særleg vitja av stamgjester