Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
8 treff

Nynorskordboka 8 oppslagsord

vimse

vimsa

verb

Tyding og bruk

fare føremålslaust hit og dit;
virre rundt
Døme
  • eg vimsa litt rundt mens eg venta
Artikkelside

tulle 3

tulla

verb

Opphav

truleg samanheng med islandsk þyrla ‘kvervle’ og med tville

Tyding og bruk

  1. vinde, vikle, sveipe
    Døme
    • tulle tråden på snella;
    • han tulla kring ungen;
    • dei tulla papir om varene
  2. balle, pakke;
    fløkje
    Døme
    • tulle saman kleda;
    • trådane har tulla seg saman
  3. handle dumt eller planlaust;
    virre, rote, vase, surre
    Døme
    • tulle seg borti noko muffens;
    • enn at vi tulla oss hit, da!
    • eg har gått berre og tulla på jobben i dag
  4. ta feil;
    seie gale
    Døme
    • nei, no tullar eg visst
  5. ikkje meine alvor;
    tøyse, fjase, skjemte
    Døme
    • eg tullar berre;
    • tulle med jentene
  6. vere uklar i hovudet;
    røre, fantasere
    Døme
    • liggje og tulle i ørska
  7. kvervle;
    svinge seg rundt (i dans til dømes)
  8. røre (noko) rundt
    Døme
    • tulle grauten
  9. karde
  10. falle (over ende)
    Døme
    • tulle i koll
  11. syngje utan tekst;
    nynne, lulle, tralle

Faste uttrykk

  • tulle bort
    1. kaste eller sløse bort
      • tulle bort tida
    2. rote eller somle bort
      • tulle bort nøklane
  • tulle seg bort/vekk
    gå seg vill (til dømes i skogen)
    • hunden har tulla seg vekk i skogen;
    • partiet tullar seg bort med politikken sin
  • tulle seg inn
    1. setje seg fast
      • tauet tulla seg inn i propellen
    2. pakke seg inn
      • tulle seg inn i eit pledd
Artikkelside

firre

firra

verb

Opphav

lydord

Tyding og bruk

røre seg (fort);
drive, skunde (på)

Faste uttrykk

  • firre på
    drive på (hardt)
Artikkelside

virre

virra

verb

Opphav

samanheng med norrønt hverfa ‘svive ikring’

Tyding og bruk

  1. fare ikring (utan føremål);
    Døme
    • virre omkring;
    • han virrar rundt i rommet
  2. røre kroppsdel uroleg hit og dit
    Døme
    • virre med hovudet
  3. Døme
    • han virra taumane kring armane
Artikkelside

rakke 4

rakka

verb

Opphav

jamfør norrønt rekja ‘forfølgje, fare etter, greie ut’

Tyding og bruk

virre ikring, flakke
Døme
  • rakke ut og inn
Artikkelside

forvirre

forvirra

verb

Opphav

frå lågtysk eller tysk ‘vikle inn’, av for- (2 og virre; samanheng med virvar

Tyding og bruk

gjere forvirra eller usikker (5);
bringe ut av fatning
Døme
  • dei nye reglane forvirrar bilistane;
  • eg vart forvirra av det som møtte meg;
  • det er best å ikkje la seg forvirre
Artikkelside

kvilelaus

adjektiv

Tyding og bruk

utan ro og kvile
Døme
  • ei kvilelaus vandring
  • brukt som adverb
    • virre kvilelaust omkring
Artikkelside

fjamse

fjamsa

verb

Tyding og bruk

vere forvirra;
virre ikring;
jamfør forfjamse
Artikkelside