tå 1
substantiv hokjønn
Opphav
norrønt táTyding og bruk
- kvar av dei åtskilde, leddelte delane av foten hos menneske og dyr
Døme
- skade ei tå;
- stå på tærne for å rekke opp;
- stiltre seg på tå for ikkje å uroe
- fremste del av sko eller strømpe
Døme
- sko med spiss tå;
- ha hol på tåa
Faste uttrykk
- frå topp til tåfrå øvst til nedst
- dei er kledd i grønt frå topp til tå
- gå på tærne for nokonvere forsiktig for ikkje å irritere nokon
- lett på tåmed lette steg
- på tå hev
- på tærne
- stå på tå hev
- i skjerpa, vaken tilstand
- spelarane var på tå hev frå kampstart
- trø nokon på tærnekome for nær innpå einemerka eller rettane til nokon;
støyte, fornærme, krenkje eller plage nokon