Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
10 treff

Nynorskordboka 10 oppslagsord

prange 1

pranga

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

stå fram med brask og bram;
Døme
  • ho pranga på framsida av bladet
  • brukt som adjektiv:
    • prangande forgylling
Artikkelside

glimre

glimra

verb

Opphav

samanheng med glime (2

Tyding og bruk

  1. kaste skinande glans;
    skine sterkt;
  2. merkje seg ut;
    briljere, imponere
    Døme
    • glimre med kunnskapane sine

Faste uttrykk

  • det er ikkje gull alt som glimrar
    ein må ikkje døme berre ut frå eit fint ytre;
    ikkje alt som ser fint ut, er verdifullt
  • glimre med sitt fråvær
    utmerkje seg ved ikkje å vere til stades
Artikkelside

fråvære, fråvær

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å ikkje vere til stades eller møte opp;
Døme
  • eit fråvære på 10 %;
  • det er stort fråvære i klassa

Faste uttrykk

  • glimre med sitt fråvær
    utmerkje seg ved ikkje å vere til stades
Artikkelside

glimre med sitt fråvær

Tyding og bruk

utmerkje seg ved ikkje å vere til stades;
Artikkelside

det er ikkje gull alt som glimrar

Tyding og bruk

ein må ikkje døme berre ut frå eit fint ytre;
ikkje alt som ser fint ut, er verdifullt;
Sjå: glimre, gull
Artikkelside

briljere

briljera

verb

Opphav

gjennom fransk briller ‘stråle, blenkje’; frå italiensk brillare

Tyding og bruk

glimre med ytre framferd eller dugleik;
greie seg strålande
Døme
  • briljere med god teknikk;
  • briljere i selskapslivet;
  • briljere på piano
Artikkelside

glime 2

glima

verb

Opphav

samanheng med glå og glye

Tyding og bruk

kaste skinande glans;
skine sterkt;
glitre, blende, lyse;
Artikkelside

glitre

glitra

verb

Opphav

norrønt glitra

Tyding og bruk

  1. skine sterkt og blinkande
    Døme
    • solstrålane glitrar i snøen;
    • glitre i diamantar
  2. merkje seg ut;
Artikkelside

glimrande

adjektiv

Opphav

presens partisipp av glimre

Tyding og bruk

framifrå, ypparleg
Døme
  • ein glimrande prestasjon
  • brukt som adverb:
    • det gjekk glimrande
Artikkelside

glimmer

substantiv hankjønn

Opphav

frå engelsk, frå tysk; av glimre

Tyding og bruk

  1. det å glimre (1);
    noko som glimrar;
    skin, glans
    Døme
    • sjå ein glimmer i det fjerne
  2. glansfullt mineral som lett let seg spalte i tynne flak;
    jamfør kråkesølv
Artikkelside