Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
326 treff

Nynorskordboka 326 oppslagsord

landbruk

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

samnemning for næringar der jorda er grunnlaget for produksjonen, særleg jordbruk, skogbruk, hagebruk og gartneri;
Artikkelside

jordbruk

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør bruk (2

Tyding og bruk

  1. dyrking av jorda som næringsveg
    Døme
    • drive jordbruk
  2. Døme
    • krisa i jordbruket
Artikkelside

hakkebruk

substantiv inkjekjønn

Opphav

etter tysk Hackbau; jamfør bruk (2

Tyding og bruk

primitivt åkerbruk der jorda blir arbeidd med hakke (1
Artikkelside

rive 3

riva

verb

Opphav

norrønt rífa og hrífa

Tyding og bruk

  1. slite i to eller fleire bitar;
    få flengje;
    flerre, spjerre
    Døme
    • hunden reiv sauen i hel;
    • rive seg opp på piggtråden;
    • ungane har rive i stykke plakaten;
    • forfattaren riv sundt arket og slengjer det i boset
  2. gni sund;
    Døme
    • rive ost
    • brukt som adjektiv
      • rivne gulrøter
  3. Døme
    • rive av ei fyrstikk
  4. herje, svi
    Døme
    • gikta riv og slit i kroppen;
    • brennevinet reiv i halsen
  5. rykkje, slite
    Døme
    • rive seg i håret;
    • rive av seg kleda;
    • rive nokon over ende
  7. bryte ned, rasere, jamne med jorda
    Døme
    • rive eit hus;
    • rive ned og øydeleggje
  8. velte, dytte ned
    Døme
    • rive eit hinder;
    • høgdehopparen reiv i første forsøk

Faste uttrykk

  • bli riven bort/vekk
    1. døy brått og uventa;
      omkome
      • han vart riven bort i ei ulykke
    2. forsvinne frå marknaden
      • alle billettane vart rivne vekk
  • få riven pels
    kome uheldig frå noko
  • rive av seg
    fortelje (til dømes ein vits) på ståande fot
  • rive frå seg
    gjere seg fort ferdig
    • dei riv frå seg arbeidet
  • rive i nasen
    lukte skarpt
    • lukta av mugg riv i nasen;
    • ei skarp lukt av sprit reiv han i nasen
  • rive kjeft
    krangle, skjelle (for moro skuld), skråle
  • rive med
    gjere oppglødd
    • musikken riv folk med
  • rive med seg
    1. trekkje med seg
      • flaumen riv med seg huset
    2. fengje, engasjere
      • musikaren reiv med seg publikum
  • rive opp
    1. opne brått og hardhendt
      • han reiv opp døra
    2. rippe opp
      • rive opp eit sår
  • rive seg laus
    frigjere seg frå
  • rive til seg
    skaffe seg, leggje under seg
Artikkelside

vasskjelde

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. grunnvatn som kjem opp av jorda;
  2. magasin (2) med vatn
Artikkelside

vassførande

adjektiv

Tyding og bruk

som leier rennande vatn
Døme
  • ei vassførande leidning;
  • eit vassførande lag med grunnvatn nede i jorda
Artikkelside

vassen

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som inneheld mykje vatn
    Døme
    • jorda er vassen
  2. som smakar mest vatn;
    Døme
    • vassen smak;
    • vassne bær
  3. i overført tyding: utan kraft;
    Døme
    • eit vasse standpunkt
Artikkelside

vanrøkte

vanrøkta

verb

Tyding og bruk

røkte dårleg;
gje mangelfullt stell;
halde dårleg i hevd;
Døme
  • vanrøkte jorda
Artikkelside

vanhevd

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør hevd (1

Tyding og bruk

Døme
  • jorda er i vanhevd
Artikkelside

svive

sviva

verb

Opphav

norrønt svífa

Tyding og bruk

  1. snu seg i ein ring;
    gå rundt;
    dreie seg
    Døme
    • hjulet byrja å svive;
    • jorda sviv om sola
  2. gli til sida
    Døme
    • bilen sveiv i svingen
  3. halde seg oppe i lufta utan å falle;
  4. Døme
    • dei går berre og sviv i korridorane

Faste uttrykk

  • svive for ein
    stå vagt for ein
    • det sveiv for meg at eg hadde høyrt historia før
  • svive og gå
    gå smått og sakte;
    halde fram uendra;
    rusle og gå
    • takk, det sviv og går
Artikkelside