Avansert søk

5 treff

Nynorskordboka 5 oppslagsord

tabu 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

av tabu (2

Tyding og bruk

  1. religiøst forbod mot visse handlingar eller mot å nemne eller røre visse menneske, dyr eller ting
  2. noko ein ikkje skal snakke om (i ein viss kultur) fordi det verkar støytande eller skaper andre negative reaksjonar
    Døme
    • arbeide for å fjerne tabua rundt psykisk sjukdom

tabu 2

adjektiv

Opphav

gjennom engelsk taboo, frå polynesisk ‘heilag, forboden’

Tyding og bruk

som ein ikkje snakkar om eller held på med av religiøse eller sosiale grunnar;
jamfør tabu (1
Døme
  • det har vore tabu å snakke om sex i kristne miljø

tabubelagd

adjektiv

Tyding og bruk

som ein ikkje snakkar om eller held på med av religiøse eller sosiale grunnar;
Døme
  • ein tabubelagd sjukdom

tabuord

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

ord det blir rekna som upassande å bruke, av konvensjonelle eller moralske grunnar;
ord som er tabu (2
Døme
  • banning og tabuord

frigjering

substantiv hokjønn

Opphav

av frigjere

Tyding og bruk

det å gjere eller bli fri og uavhengig
Døme
  • frigjeringa av koloniane;
  • etter frigjeringa i 1945;
  • tenåringane si frigjering frå foreldra;
  • frigjering frå tabu