Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
2 treff
Nynorskordboka
2
oppslagsord
forære
foræra
verb
Vis bøying
Opphav
frå
lågtysk
opphavleg
‘ære med gåver’
;
av
for-
(
2
II)
Tyding og bruk
gje som gåve
Døme
han forærer skulen ein modell av skipet
Artikkelside
velsigne
velsigna
verb
Vis bøying
Tyding og bruk
ynskje signing over
Døme
pinsevenene døyper ikkje, men velsignar barna
takke
(
2
II
, 1)
,
prise
(
3
III
, 2)
Døme
eg kan ikkje nok få velsigne deg for hjelpa
;
ho bad og velsigna
la få (som gave)
;
gje
(4)
,
forære
Døme
turen var velsigna med godt vêr
;
så langt har året velsigna oss med mange gode nyheiter
brukt som adjektiv:
herleg
(1)
,
velgjerande
(2)
Døme
ei velsigna stund
;
eit velsigna vêr
brukt som
adverb
:
vere velsigna fri for nykker
Artikkelside