Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

bygsel

substantiv hokjønn

Opphav

mellomnorsk bygsla

Tyding og bruk

  1. det å leige bort jord
    Døme
    • sitje på bygsel;
    • ha ein gard i bygsel
  2. sum som ein betaler for å leige jord
  3. rett til å bygsle bort
    Døme
    • ha bygsel over ein gard
Artikkelside

bygsle

bygsla

verb

Tyding og bruk

  1. leige (gard, jord) på bygsel
    Døme
    • bygsle seg jord
  2. leige ut (gard, jord) på bygsel
  3. Døme
    • bygsle ei hyttetomt
Artikkelside

byggje 2, bygge 2

byggja, bygga

verb

Opphav

norrønt byggja ‘feste (ei kone), leige bort’, samanheng med bygsel; tidleg samanblanding med byggje (1

Tyding og bruk

  1. leige bort;
    sende i teneste
    Døme
    • byggje bort garden
  2. feste (tenestefolk)
    Døme
    • byggje seg dreng

Faste uttrykk

  • byggje seg bort
    reise i teneste
Artikkelside

bygslar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som leiger jord på bygsel (1)
Artikkelside

bygselbrev, bygslebrev

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

dokument med kontrakt om bygsel (1)
Artikkelside

bygselrett, bygslerett

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør rett (2

Tyding og bruk

  1. førsterett til å bygsle (1) ein gard eller rett til å bygsle (2) bort ein gard
  2. samnamn på rettsreglar om bygsel
Artikkelside

feste 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

av fast

Tyding og bruk

  1. stad eller punkt der ein festar eller får fast noko;
    fast underlag
    Døme
    • få feste med handa;
    • finne feste for foten;
    • skismurning som gjev godt feste;
    • det hender at eit og anna feste ryk
  2. i overført tyding: noko stabilt å halde seg til;
    støtt grunnlag;
    Døme
    • finne eit feste i livet
  3. skaft eller handtak på sverd og liknande
  5. leige av jord eller tomt;
    Døme
    • få feste på garden
Artikkelside