Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

følgje 1, følge 1, fylgje 2

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør norrønt fylgja femininum og tysk Folge

Tyding og bruk

noko som følgjer med eller etter;
logisk slutning;
verknad, konsekvens (2), resultat
Døme
- inflasjonen er ei følgje av dårleg politikk;
- inngrepet hadde uheldige følgjer;
- no må du ta følgjene av det du har gjort;
- dette har til følgje at avtala er bindande for alle partane
orden, rekkjefølgd (2)
- - arvefølgje
  - tronfølgje

Faste uttrykk

som følgje av
på grunn av
ta til følgje
gje etter for;
ta omsyn til
innvendingane vart tekne til følgje