Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

bestemming

substantiv hokjønn

Uttale

bestemˊming

Tyding og bruk

det å bestemme;
avgjerd (1)
Døme
- ta ei bestemming
noko som er bestemt;
vedtekt, regel (1)
i grammatikk: affiks, ord eller setningsledd som står til eit ord som eit spesifiserande tillegg
Døme
- artiklar, adjektiv og preposisjonsuttrykk kan vere bestemmingar til eit substantiv

Faste uttrykk

dobbel bestemming
substantivfrase med både determinativ (1 (bestemmarord) og substantiv i bunden form
‘dette landet’ har dobbel bestemming

bestemme

bestemma

verb

Uttale

bestemˊme

Opphav

frå lågtysk opphavleg ‘gjere fast’

Tyding og bruk

ta avgjerd om noko;
fastsetje;
vedta, avgjere;
rå (6
Døme
- her er det eg som bestemmer;
- det er bestemt at slike varer er tollpliktige
brukt som adjektiv: verke avgjerande på
Døme
- verke bestemmande på;
- økonomien er bestemmande for politikken
konstatere, slå fast
Døme
- bestemme ein skipsposisjon;
- bestemme ei plante

Faste uttrykk

bestemme seg
setje seg føre, avgjere
eg har bestemt meg for å reise i morgon;
dei bestemte seg for den gule sofaen

bestemd, bestemt

adjektiv

Uttale

bestemˊd eller bestemˊt

Opphav

Tyding og bruk

fast(sett);
viss (1;
særskild, særleg
Døme
- på ein bestemd dag;
- ho gjorde det utan nokon bestemd grunn;
- ete til bestemde tider
sikker (4);
klar (1, 7), utvitydig;
viljesterk;
myndig (2)
Døme
- gje eit bestemt svar;
- vere fast og bestemd;
- ha bestemde meiningar;
- gå med bestemde skritt
- brukt som adverb:
  setje seg bestemt imot noko;
  det trur eg bestemt ikkje

Faste uttrykk

på det mest bestemde
på det sterkaste