Enkelt søk | Nynorskordboka

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv hankjønn

person som har nådd vaksen alder;

til skilnad frå barn (3);

adjektiv

norrønt vaxinn, av vaxa ‘vekse’

som har nådd si fulle kroppslege mogning;
som har nådd myndigalder;
myndig (1), mogen (2);
til skilnad frå mindreårig
Døme
- eit vakse menneske;
- i vaksen alder;
- aldri bli skikkeleg vaksen;
- ein vaksen hannkatt
- brukt som substantiv: jamfør vaksen (1
  seie ifrå til dei vaksne;
  dei vaksne er heime
som er sett saman av vaksne personar
Døme
- huset høver for eit vakse par med eller utan ungar;
- ein vaksen gjeng
som ein forbind med vaksne personar
Døme
- snakke med vaksen stemme
- brukt som adverb:
  det var vakse gjort av henne
stor eller vanskeleg
Døme
- det vart ei vaksen oppgåve å få overtydd dei;
- ein vaksen porsjon
som har vakse slik eller slik
Døme
- fint vaksen
- - breivaksen
  - forvaksen
  - grannvaksen
brukt som forsterkande adverb: særs, svært
Døme
- det var vakse morosamt

godt vaksen
som har relativt høg alder
då eg vart pensjonist, kjende eg meg godt vaksen;
grannen er ei godt vaksen dame