Nynorskordboka
vaksen 2
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| vaksen | vakse | vaksne | vaksne |
Opphav
norrønt vaxinn, av vaxa ‘vekse’Tyding og bruk
Døme
- eit vakse menneske;
- i vaksen alder;
- aldri bli skikkeleg vaksen;
- ein vaksen hannkatt
- brukt som substantiv: jamfør vaksen (1
- seie ifrå til dei vaksne;
- dei vaksne er heime
- som er sett saman av vaksne personar
Døme
- huset høver for eit vakse par med eller utan ungar;
- ein vaksen gjeng
- som ein forbind med vaksne personar
Døme
- snakke med vaksen stemme
- brukt som adverb:
- det var vakse gjort av henne
- stor eller vanskeleg
Døme
- det vart ei vaksen oppgåve å få overtydd dei;
- ein vaksen porsjon
- som har vakse slik eller slik
Døme
- fint vaksen
- som etterledd i ord som
- breivaksen
- forvaksen
- grannvaksen
- brukt som forsterkande adverb: særs, svært
Døme
- det var vakse morosamt
Faste uttrykk
- godt vaksensom har relativt høg alder
- då eg vart pensjonist, kjende eg meg godt vaksen;
- grannen er ei godt vaksen dame