Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

taue

taua

verb

Opphav

av engelsk tow

Tyding og bruk

dra (1), slepe (, 1), særleg skip eller bilar

Døme

etter ulykka vart bilen taua til nærmaste verkstad;
Kystvakta tauer skipet mot land

Faste uttrykk

taue bort
fjerne eit køyretøy frå ein stad ved hjelp av bergingsbil eller liknande;
taue inn (1)
politiet har makt til å taue bort ulovleg parkerte bilar
taue inn
- fjerne eit køyretøy frå ein stad ved hjelp av bergingsbil eller liknande;
  taue bort
  kommunen må taue inn bilar uten skilt
- bringe inn til politistasjonen;
  pågripe
  dei som ikkje oppførte seg bra, vart taua inn av politiet
- få fatt i;
  fange (3, 2)
  vi prøvde å taue inn ein ny kasserar i foreininga

taue bort

Tyding og bruk

fjerne eit køyretøy frå ein stad ved hjelp av bergingsbil eller liknande;

Sjå: taue

Døme

politiet har makt til å taue bort ulovleg parkerte bilar

taue inn

Tyding og bruk

Sjå: taue

fjerne eit køyretøy frå ein stad ved hjelp av bergingsbil eller liknande;
taue bort
Døme
- kommunen må taue inn bilar uten skilt
bringe inn til politistasjonen;
pågripe
Døme
- dei som ikkje oppførte seg bra, vart taua inn av politiet
få fatt i;
fange (3, 2)
Døme
- vi prøvde å taue inn ein ny kasserar i foreininga

slepe 2

slepa

verb

kløyvd infinitiv: -a

Opphav

frå lågtysk; samanheng med sleip (

Tyding og bruk

hale etter seg;
dra (2), drasse (1)
Døme
- slepe ein tømmerstokk;
- eg slepte med meg alle handleposane heim;
- han sleper eine foten etter seg;
- dei måtte slepe ungane i seng
taue
Døme
- slepe ein bil
arbeide hardt;
slite (2, 4), streve
Døme
- slepe og slite heile livet
røre seg langsamt;
kreke
Døme
- ho slepte seg opp trappene;
- timane slepte seg av stad