Avansert søk

60 treff

Nynorskordboka 60 oppslagsord

språklyd, språkljod

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

kvar einskild lyd som høyrer med i lydsystemet i eit språk;
fon;
jamfør fonem

uvular 1

substantiv hankjønn

Opphav

av latin uvula ‘drøvel’, av uva ‘drue’

Tyding og bruk

i språkvitnskap: språklyd som blir laga med drøvelen

fonem

substantiv inkjekjønn

Opphav

av gresk ‘lyd, røyst, tale’; av fon

Tyding og bruk

i språkvitskap: språklyd som har tydingsskiljande funksjon om den blir bytta med ein annan;
til skilnad frå allofon og fon
Døme
  • b og v er ulike fonem på norsk

fon

substantiv hankjønn

Opphav

av gresk phone ‘lyd, røyst’

Tyding og bruk

i språkvitskap: minste lydlege segment i ei ytring;

allofon

substantiv hankjønn

Uttale

alofoˊn

Opphav

av gresk allos ‘annan’ og I fon

Tyding og bruk

i språkvitskap: fon som er ein variant av eit fonem;
språklyd som ikkje er tydingsskiljande
Døme
  • rulle-r og skarre-r er allofonar av fonemet r

ustemd, ustemt

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ikkje er stemd (2 rett;
    Døme
    • fela er ustemd
  2. om språklyd: som blir uttalt utan bruk av røystbanda
    Døme
    • 'p' er ein ustemd konsonant

palatal 2

adjektiv

Opphav

av latin palatum ‘gane’

Tyding og bruk

om språklyd: som blir uttalt med tungeryggen mot den fremre delen av ganen (den harde ganen)
Døme
  • kj-lyden i ‘kjøpe’ og ‘kino’ og j-lyden i ‘gjerde’ og ‘gilde’ er palatal;
  • i skrift blir palatal uttale av ‘mann’ ofte vist som ‘mainn’

velar 2

adjektiv

Opphav

av latin velum ‘segl’

Tyding og bruk

om språklyd: som blir uttalt med tungeryggen mot ganeseglet
Døme
  • 'g' og 'k' er velare språklydar

velar 1

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

i språkvitskap: velar (2 språklyd

guttural 2

adjektiv

Opphav

av latin guttur ‘svelg, strupe’

Tyding og bruk

  1. som gjeld strupen
  2. om språklyd: som blir laga med tungeryggen mot den mjuke ganen;