Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
8 treff

Nynorskordboka 8 oppslagsord

kontingent 1

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk, frå fransk, frå latin , av contingere ‘røre ved, vedkome’; jamfør kontakt

Tyding og bruk

  1. tilskot til eit felles føretak
    Døme
    • betale kontingenten til laget
  2. samling av personar;
    gruppe
    Døme
    • den norske kontingenten til SN-styrkane
Artikkelside

kontingent 2

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ein ikkje kan vite om i førevegen;
    tilfeldig
  2. i filosofi: som er logisk mogleg, men ikkje naudsynt
Artikkelside

æresmedlem

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er vald til medlem av foreining, samskipnad eller liknande som ei ærevising, og som vanlegvis ikkje har plikter som å betale kontingent eller liknande
Døme
  • bli utpeikt til æresmedlem av idrettsforeininga
Artikkelside

startkontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

kontingent (1, 1) for å vere med i ei idrettstevling eller liknande
Artikkelside

medlemskontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

Artikkelside

fagforeiningskontingent

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

Artikkelside

årspengar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

årleg betaling;
Artikkelside

innkassere

innkassera

verb

Opphav

gjennom tysk einkassieren, frå italiensk incassare, in- oppfatta som norsk inn-; jamfør inkasso

Tyding og bruk

  1. krevje inn
    Døme
    • innkassere kontingent
  2. ta imot ein pengesum;
    tene
    Døme
    • innkassere 30 millionar i salsvinst
  3. ta imot noko ein meiner å ha rett på;
    bli tildelt
    Døme
    • innkassere den eine sigeren etter den andre;
    • innkassere æra for noko
Artikkelside