Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

kaste med nakken

Tyding og bruk

vere overlegen;

Sjå: nakke

nakke

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt hnakki

Tyding og bruk

baksida av halsen
Døme
- vere stiv i nakke og rygg;
- kjærteikne nakken
- - oksenakke
øvste del av ryggen
Døme
- dei gjekk med bøygd nakke og sa ingenting;
- ta skia på nakken
bakre del av noko som minner om ein nakke (1), til dømes bakre del på kniv- eller økseblad
bergknatt

Faste uttrykk

få nokon på nakken
få nokon etter seg;
få med nokon å gjere
ein råkøyrar kan få politiet på nakken
ha auge i nakken
vere på vakt, vere påpasseleg
kaste med nakken
vere overlegen
knekkje nakken
ta på seg noko ein ikkje greier
ha eit mål som ein lett kan knekkje nakken på
ta beina på nakken
skunde seg;
flykte av stad
ta seg sjølv i nakken
ta seg saman

kimse

kimsa

verb

Opphav

truleg av kime (

Tyding og bruk

slengje med hovudet, kaste med nakken

Faste uttrykk

kimse av
syne at ein ikkje bryr seg om;
vanvørde
ein skal ikkje kimse av sunn fornuft;
kjensler skal ein aldri kimse av