Avansert søk

Enkelt søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

hanse

hansa

verb

Opphav

av lågtysk hensen ‘betale avgift for å bli oppteken i eit laug’

Tyding og bruk

gje hans (;

spandere (brennevin) på kameratane om bord på første sjøferda ein gjer

Artikkelside

hansa

substantiv hankjønn

Opphav

frå mellomalderlatin; av lågtysk hanse ‘handelssamlag’, opphavleg ‘flokk væpna menn’

Tyding og bruk

om eldre forhold: samanslutning av kjøpmenn frå eit land eller ein by som handla i eit framandt land, særleg om det store handelspolitiske sambandet av nordtyske byar som vart skipa på 1300-talet

Døme

den tyske Hansaen;
allereie før Hansaen etablerte seg i byen, var Bergen ein viktig handelsby

Artikkelside

hansaby

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

by som har vore medlem av ein hansa, særleg den nordtyske Hansaen

Døme

vi reiste på julemarknad i hansabyen Lübeck

Artikkelside

hanseat

substantiv hankjønn

Opphav

av mellomalderlatin hanseaticus, avleiing av lågtysk hanse; jamfør hansa

Tyding og bruk

om eldre forhold: kjøpmann frå ein hansaby

Døme

hanseatane i Bergen

Artikkelside