Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

styrkje, styrke 2

styrkja, styrka

verb

Opphav

norrønt styrkja, av styrkr ‘sterk’

Tyding og bruk

gjere sterkare eller bedre;

gje styrke

Døme

eg styrkjer helsa med mosjon;
styrkje forsvaret av kysten;
dei styrkte demninga;
styrkje stoda si;
samarbeidet må styrkjast;
bli styrkt i trua

Faste uttrykk

styrkje seg på
kvikke seg opp på (noko)

desto

adverb

Opphav

gjennom tysk; frå gammalhøgtysk des diu, kasusformer av das ‘det’

Tyding og bruk

føre komparativ (: så mykje;

Døme

tilliten er ikkje styrkt, han er blitt desto mindre

Faste uttrykk

desto … desto …
brukt ved samanstilling av to komparativar
desto viktigare jobbar, desto lykkelegare blir eg
ikkje desto mindre
trass i det
jo … desto …
brukt ved samanstilling av to komparativar
jo meir, desto betre;
jo meir eg lærer, desto meir ynskjer eg å lære

kongemakt, kongsmakt

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

mynde og makt som ein konge har
Døme
- arveleg kongemakt
kongedøme (1) som institusjon
Døme
- kongemakta vart styrkt i mellomalderen

høgreside

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

ofte i bunden form eintal: høgre side av noko
Døme
- på høgresida av vegen
i politikk: konservativ fløy
Døme
- høgresida gjekk styrkt ut av valet