Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
5 treff

Nynorskordboka 5 oppslagsord

sprekke nullen

Tyding og bruk

få det første målet i lagspel;
Sjå: sprekke
Døme
  • 30 minutt ut i kampen sprakk nullen
Artikkelside

sprekke 2

sprekka

verb

Opphav

av norrønt sprakk, fortid av springa

Tyding og bruk

  1. få sprekkar;
    breste, rivne
    Døme
    • glaset sprakk;
    • skia har sprokke
    • brukt som adjektiv:
      • ei sprokken leppe;
      • sprokne røyr;
      • ei sprokken røyst
  2. i overført tyding: overskride ei grense
    Døme
    • røysta sprakk;
    • sprekke av sinne
  3. bli splitta
    Døme
    • etter 100 kilometer sprakk hovudfeltet i to
  4. skilje seg, breste
    Døme
    • mjølka sprakk
  5. tilstå under press
    Døme
    • han sprakk under forhøyret
  6. brått gå tom for krefter eller mislykkast
    Døme
    • skeiseløparen sprakk totalt på 10 000-meteren;
    • ein tørrlagd alkoholikar kan lett sprekke

Faste uttrykk

  • sprekke nullen
    få det første målet i lagspel
    • 30 minutt ut i kampen sprakk nullen
Artikkelside

såpeboble

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. boble av såpeskum, som ein kan lage ved å dyppe ein ring i såpevatn og blåse på den tynne hinna som blir danna
    Døme
    • blåse såpebobler
  2. i overført tyding: noko som går lett i stykke eller mislykkast
    Døme
    • planen sprakk som ei såpeboble;
    • prosjektet er inga såpeboble
Artikkelside

boble 1

substantiv hokjønn

Opphav

av boble (2

Tyding og bruk

  1. gass- eller luftblære, særleg i vatn
    Døme
    • bobler i kokande vatn
  2. plass for replikk til figur i ein teikneserie forma som ei boble (1, 1);
    jamfør snakkeboble
  3. i overført tyding: tilstand eller situasjon som gjev store voner om økonomisk vinning;
    jamfør bustadboble
    Døme
    • distriktsetableringa vart bobla som sprakk
  4. i overført tyding: tilstand som blir opplevd eller oppfatta som isolering frå omverda
    Døme
    • leve i si eiga boble
  5. i fleirtal: musserande vin
    Døme
    • eit glas med bobler
Artikkelside

opposisjon

substantiv hankjønn

Opphav

frå latin; av opponere

Tyding og bruk

  1. det å opponere;
    Døme
    • bli møtt med opposisjon frå dei tilsette;
    • vere i opposisjon til leiinga;
    • doktoranden greidde seg bra mot opposisjonen han fekk;
    • regjeringskoalisjonen sprakk og måtte gå i opposisjon
  2. politisk gruppering, særleg i ei nasjonalforsamling, som står i motsetnad til regjeringa
    Døme
    • ho er leiar for opposisjonen
  3. i astronomi: stode der to himmellekamar står beint motsett kvarandre på himmelen
Artikkelside