kraft 1
substantiv hokjønn
Opphav
norrønt kraptr, krǫptr; òg innverknad frå tyskTyding og bruk
- drag eller press på masse (1, 2);påverknad som er årsak til endring
Døme
- magnetiske krefter
- som etterledd i ord som
- dampkraft
- hestekraft
- tyngdekraft
Døme
- samle krefter;
- i si fulle kraft
- helse (1, 1), det å vere frisk
- i overført tyding: drivande, tiltøk, leiande person
Døme
- ei lokal kraft i kulturlivet;
- leiande krefter
- (løynd) faktor eller omstende som formar eller påverkar ei sak
Døme
- sterke krefter jobbar for å torpedere bruplanane
- overnaturleg evne, styrke
Døme
- ei hemmeleg kraft;
- fylt av Guds kraft
- i lovmål: rettsverknad
Døme
- lov med tilbakeverkande kraft
Faste uttrykk
- i kraft av
- på grunn av;
takk vere- i kraft av kvalitet og kompetanse
- med heimel i
- i kraft av lova
- kome til krefterfå igjen helse eller styrke etter sjukdom, strabasar og liknande
- ho var på eit rehabiliteringssenter for å kome til krefter igjen
- setje i kraftsetje i verk
- setje ut av kraftoppheve
- tre/trå i kraftta til å gjelde;
bli sett i verk- lova trer i kraft 1. januar;
- forbodet har allereie trådd i kraft