trumf
substantiv hankjønn
Opphav
gjennom tysk, frå fransk; same opphav som triumfTyding og bruk
- farge (1, 3) i kortspel som blir gjeven ein større verdi enn dei andre fargene;kortfarge (1) som stikk (2 kort av andre fargar
Døme
- ruter er trumf
- spelkort i trumf (1);
Døme
- bruke ein trumf for å ta stikket
- i overført tyding: argument, middel eller liknande som gjer at ein vinn
Døme
- forhandlingsleiaren har spela ut alle trumfane sine;
- leggje ein trumf i bordet
Faste uttrykk
- ha ein trumf i ermet/bakhandaha noko hemmeleg i reserve som avgjer ei sak eller liknande
- opposisjonen hadde ein trumf i bakhanda;
- spionen hadde ein trumf i ermet som skulle redde han