Avansert søk

28 treff

Bokmålsordboka 3 oppslagsord

men 1, mein

substantiv intetkjønn

Opphav

norrønt mein

Betydning og bruk

kroppslig skade
Eksempel
  • komme fra ulykken uten men;
  • få varig men av noe

Faste uttrykk

  • til mens
    til hinder eller bry
    • de var ingen til mens

mene, meine

verb

Opphav

norrønt meina; fra lavtysk

Betydning og bruk

  1. ha i tankene;
    tenke på;
    sikte til
    Eksempel
    • det mener du ikke!
    • si det en mener;
    • jeg skjønner ikke hva du mener
  2. ha til hensikt
    Eksempel
    • hun mente ikke å gjøre noe galt;
    • det var ikke så galt ment som det var sagt;
    • mene alvor;
    • han mente det godt
  3. tro, synes
    Eksempel
    • jeg mener at jeg så det i avisen i går;
    • han visste ikke hva han skulle mene om den saken
  4. brukt for å framheve noe som et faktum
    Eksempel
    • ja, det skulle jeg mene!

Faste uttrykk

  • mene på
    ha til hensikt
    • hun var ment på å reise

mainstream

adjektiv

Uttale

meinˋstrim

Opphav

fra engelsk

Betydning og bruk

som er tilpasset de fleste
Eksempel
  • hun spilte fin mainstream jazz

Nynorskordboka 25 oppslagsord

mein 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt mein

Tyding og bruk

kroppsleg skade
Døme
  • få varig mein av noko;
  • kome frå ulykka utan mein;
  • få eit mein i foten

Faste uttrykk

  • til meins
    til hinder eller bry
    • vere til meins for nokon

mein 2

adjektiv

Opphav

norrønt meinn; jamfør mein (1

Tyding og bruk

brukt som førsteledd i samansetningar: vanskeleg, brysam, lei;
i ord som meineid og meinråd

meine

meina

verb

Opphav

norrønt meina; frå lågtysk

Tyding og bruk

  1. ha i tankane;
    tenkje på;
    sikte til
    Døme
    • pengane var meinte som ei gåve;
    • kva meiner du med det?
    • eg skjønar ikkje kva du meiner
  2. føle eller tenkje inst inne
    Døme
    • det var ikkje så gale meint som det var sagt;
    • seie det ein meiner;
    • meine alvor;
    • meine det godt;
    • det var sikkert godt meint
  3. tru, synast
    Døme
    • eg meiner eg såg det i avisa i går;
    • meine seg snytt;
    • ho visste ikkje kva ho skulle meine om den saka
  4. brukt for å framheve noko som eit faktum
    Døme
    • ja, det skulle eg meine!

Faste uttrykk

  • meine på
    hevde, påstå;
    ha til siktemål
    • han meinte på å dra

vonde

substantiv inkjekjønn

Opphav

av vond

Tyding og bruk

  1. noko som er vondt eller skadeleg
    Døme
    • arbeidsløysa er eit vonde
  2. sjukdom, mein (1

meinlaus

adjektiv

Opphav

av mein (1

Tyding og bruk

ufarleg, uskuldig, harmlaus;
lytefri;
godlynt
Døme
  • meinlaus skjemt

mein-

i samansetning

Opphav

av mein (1

Tyding og bruk

forsterkande førsteledd brukt i verb og adjektiv;
jamfør ni-;
i ord som meinhalde og meinhard

til meins

Tyding og bruk

til hinder eller bry;
Sjå: mein
Døme
  • vere til meins for nokon

meinke

meinka

verb

Opphav

samanheng med mein (1

Tyding og bruk

  1. hindre, forhindre;
    nekte
    Døme
    • meinke nokon noko;
    • vi kan ikkje meinke han i det;
    • dei meinka meg å gå
  2. vere til bry;
    skiple
    Døme
    • det meinka henne ikkje at ho slo foten

meinhard

adjektiv

Opphav

av mein-

Tyding og bruk

svært hard

meinkrok

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør mein (1

Tyding og bruk

  1. hindring, knep;
  2. vrang person