vekkje 2, vekke 2
vekkja, vekka
verb
Opphav
norrønt vekja, av vake (2; jamfør vakt (2Tyding og bruk
- få nokon til å vakne (1) (fra søvn eller medvitsløyse)
Døme
- du vekte opp heile huset;
- vekk meg i morgon tidleg;
- vekkje nokon opp att frå dei døde;
- ungane vekkjer henne midt på natta
Døme
- vekkje folk til ettertanke;
- vekkje ungdomen for målsaka;
- vekkje interesse;
- saka vekte uro i bygda
- i overført tyding: bringe noko i drift eller aktivitet igjen etter ein pause
Døme
- vekkje til live gamle skikkar