Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

splitte

splitta

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

dele med fysisk makt;
kløyve, spalte;
skilje
Døme
- vassrøyret vart splitta i to
- brukt som adjektiv:
  eit splitta atom
få til å dele seg opp;
spreie (5)
Døme
- politiet splitta demonstrantane
vere årsak til splitting (2);
jamfør splittande
Døme
- vedtaket splitta partiet
- brukt som adjektiv:
  eit splitta folk
brukt som adjektiv: disharmonisk, motsetnadsfylt
Døme
- eit splitta sinn

Faste uttrykk

splitt og hersk
det å svekkje motstandarar ved å gjere dei innbyrdes usamde

splitt

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

innsnitt eller spalte, særleg i tøy eller klede
Døme
- ei jakke med splitt i ryggen
liten nagle som er kløyvd i enden

splittande

adjektiv

Tyding og bruk

Døme

splittande retorikk;
splittande politikarar