Avansert søk

60 treff

Nynorskordboka 60 oppslagsord

smell 1

substantiv hankjønn

Opphav

av smelle (3

Tyding og bruk

  1. slag, spark, støyt
    Døme
    • få ein smell i foten i ein fotballkamp
  2. samanstøyt, kollisjon
    Døme
    • ein kraftig smell mellom to bilar

Faste uttrykk

  • gå på ein smell
    møte motgang
    • laget gjekk på ein smell i bortekampen

smell 2

substantiv inkjekjønn eller hankjønn

Opphav

av smelle (2

Tyding og bruk

  1. kort, skarp lyd;
    Døme
    • høyre eit smell frå eksplosjonen;
    • late att døra med eit smell
  2. futt og fart
    Døme
    • eit programinnslag med smell i

smelle 3

smella

verb

Opphav

av smelle (2

Tyding og bruk

  1. slå
    Døme
    • smelle neven i bordet;
    • ho smeller att luka;
    • han smelte med dørene;
    • smelle til nokon midt i fjeset;
    • smelle til for fullt
  2. skjenne høglydt
    Døme
    • skjelle og smelle

smelle 2

smella

verb

Tyding og bruk

  1. lyde kort og skarpt
    Døme
    • det dundra og small frå skytebana;
    • det small i isen;
    • flagget small friskt i vinden
  2. breste, sprekke med eit smell (2, 1)
    Døme
    • skaftet small av
  3. bere laust
    Døme
    • det small i med kuling frå nordvest
  4. eksplodere, sprenge, gå av
    Døme
    • ho var heldigvis ikkje i nærleiken da bomba small
  5. bli ramma av plutseleg krise, ulykke eller liknande
    Døme
    • vi burde ha oppdaga problema lenge før det small

slamre

slamra

verb

Opphav

lydord; samanheng med slemme (2

Tyding og bruk

slengje eller dingle hit og dit så det bråkar eller smell;
bråke, knake, smelle
Døme
  • eit ope glas stod og slamra i vinden;
  • slamre att døra

baksmell

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør smell (1

Tyding og bruk

lei etterverknad;
kraftig bakslag (3)
Døme
  • baksmellar i industrien gjev arbeidsløyse;
  • få baksmell på skatten

smellande

adverb

Opphav

av smelle (2

Tyding og bruk

brukt forsterkande: i høg grad, svært;
jamfør smell-
Døme
  • smellande feit;
  • grana var smellande fint vaksen

dunder 2

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

av lågtysk dunner, donder ‘tore’

Tyding og bruk

  1. buldrande lyd;
    Døme
    • dunder og brak;
    • no høyrest det dunder og smell
  2. Døme
    • gå til dunders

tikk 3

interjeksjon

Opphav

lydord

Tyding og bruk

brukt for å gje att lyden av eit lite, jamt smell
Døme
  • den vesle klokka seier tikk, tikk

Faste uttrykk

  • tikk takk
    brukt for å etterlikne lyden av ei klokke

brak

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt brak; som førsteledd frå svensk

Tyding og bruk

  1. sterk og knakande lyd av noko som fell, eksploderer eller liknande;
    braking;
    Døme
    • velte bordet med dunder og brak;
    • ho vakna av bulder og brak oppe i fjellsida;
    • isen brast med knak og brak
  2. brukt som førsteledd i samansetningar: med kraftig verknad;

Faste uttrykk

  • med eit brak
    1. med høg lyd
      • slå døra igjen med eit brak
    2. i overført tyding: brått og ettertrykkeleg
      • vakne med eit brak;
      • ein forfattar som slo gjennom med eit brak