Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
11 treff

Nynorskordboka 11 oppslagsord

preike 2

preika

verb

Opphav

norrønt prédika; frå latin praedicare ‘rope (ut), seie fram, forkynne’

Tyding og bruk

  1. forkynne
    Døme
    • preike Guds ord
  2. formane til;
    propagandere for;
    agitere
    Døme
    • preike moral
  3. prate, snakke i det vide og det breie om noko
    Døme
    • dei preika politikk heile dagen;
    • preike hol i hovudet på nokon
Artikkelside

preik

substantiv inkjekjønn

Opphav

av preike (2

Tyding og bruk

tomt snakk, tøv, prat (2)
Døme
  • mykje preik og lite handling
Artikkelside

preike 1

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør norrønt prédikan; av preike (2

Tyding og bruk

  1. oppbyggjeleg tale i ei gudsteneste
    Døme
    • halde preike
  2. moraliserande foredrag
Artikkelside

preiketekst

substantiv hankjønn eller hokjønn

Tyding og bruk

tekst som presten har som utgangspunkt for preika (1
Artikkelside

lekmann

substantiv hankjønn

Opphav

av lek (4

Tyding og bruk

  1. vanleg medlem i eit kyrkjesamfunn;
    til skilnad frå prest
    Døme
    • preika vart halden av ein lekmann
  2. ufaglært person
Artikkelside

kyrkjebøn, kyrkjebønn

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

fast bøn som presten les frå altaret etter preika
Artikkelside

homiletikk

substantiv hankjønn

Opphav

av homilie

Tyding og bruk

lære om den kristne preika som grein av den praktiske teologien
Artikkelside

predikat

substantiv inkjekjønn

Opphav

av latin praedicatum

Tyding og bruk

  1. i logikk: det som blir sagt om subjektet i ei utsegn
  2. i grammatikk: setningsledd som seier noko om subjektet, og som er sett saman av verbalet (1 og moglege utfyllingar, som objekt, predikativ eller adverbial
    Døme
    • i ‘eg gav eplet til bror min’ er ‘gav eplet til bror min’ predikat
  3. i språkvitskap: eldre nemning for verbal (1
  4. tillagd eigenskap, nærare karakteristikk (1)
    Døme
    • eit guddomleg predikat
Artikkelside

predikatsdel

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

i grammatikk: del av heilsetning som inneheld predikat (2);
til skilnad frå subjektsdel
Døme
  • predikatsdelen inneheld verbal og eventuelle utfyllingar
Artikkelside

verbal 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

av verbal (2

Tyding og bruk

setningsledd som utgjer kjernen i eit predikat (2), og som er eit tidsbøygd verb (med mogleg partisipp eller infinitiv)
Døme
  • verbalet i setninga
Artikkelside