Nynorskordboka
predikat
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit predikat | predikatet | predikat | predikata |
Opphav
av latin praedicatumTyding og bruk
- i logikk: det som blir sagt om subjektet i ei utsegn
- i grammatikk: setningsledd som seier noko om subjektet, og som er sett saman av verbalet (1 og moglege utfyllingar, som objekt, predikativ eller adverbial
Døme
- i ‘eg gav eplet til bror min’ er ‘gav eplet til bror min’ predikat
- i språkvitskap: eldre nemning for verbal (1
- tillagd eigenskap, nærare karakteristikk (1)
Døme
- eit guddomleg predikat