Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

lein 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt hlein; samanheng med li (

Tyding og bruk

skråning (2), helling (3)
sidestykke i til dømes ein stige eller ein vevstol

lein 2

adjektiv

Tyding og bruk

som hallar smått

Døme

leine lier

lene 2

lena

verb

Opphav

frå tysk; samanheng med lein (

Tyding og bruk

halle (1), stø (, 2), bøye (, 1)

Døme

lene seg mot veggen;
lene seg innåt veggen;
lene seg utover rekkverket;
lene hovudet mot ein stein