Avansert søk

221 treff

Nynorskordboka 221 oppslagsord

køyretøy

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør tøy (2 som etterledd

Tyding og bruk

innretning til å køyre med, til dømes ein bil;

rokk 1

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt rokkr

Tyding og bruk

  1. reiskap til å spinne tråd på
  2. i overført tyding: skrøpeleg køyretøy
    Døme
    • ein gammal rokk

toaksla

adjektiv

Tyding og bruk

vogn, maskin og liknande som har to akslar (3
Døme
  • køyretøy med toaksla tilhengjar

tohjuling

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

køyretøy med to hjul;

totalvrak

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

om køyretøy: fullstendig vrak (1, 3)
Døme
  • bilen er totalvrak

totaktar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

stigbrett

substantiv inkjekjønn

Opphav

av stige (2 og brett (2

Tyding og bruk

trinn på køyretøy til å setje foten på når ein går inn og ut

utkøyrd

adjektiv

Tyding og bruk

  1. Døme
    • vere heilt utkøyrd etter turen
  2. frakta ut med køyretøy
    Døme
    • utkøyrde varer

sperrefrist

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. periode der ein mistar retten til å køyre motoriserte køyretøy
    Døme
    • sjåføren vart idømd ein sperrefrist på to år før han kunne få førarkortet tilbake
  2. tidlegaste frist ein kunngjerar har sett for at eit nyhende kan offentleggjerast
    Døme
    • fleire aviser braut sperrefristen for å kome med tal frå statsbudsjettet

sykkel

substantiv hankjønn

Opphav

frå engelsk forkorting for bicycle opphavleg ‘tohjular’; same opphav som syklus

Tyding og bruk

  1. køyretøy som oftast har styre, to hjul etter kvarandre og pedalar
  2. sykling som idrett
    Døme
    • dei har arrangert VM i sykkel