Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

interpellere

interpellera

verb

Opphav

gjennom fransk interpeller; frå latin interpellare ‘avbryte, setje fram innvendingar’

Tyding og bruk

kome med ein interpellasjon

interpellant

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk, av interpeller; jamfør interpellere

Tyding og bruk

person som set fram ein interpellasjon