Avansert søk

40 treff

Nynorskordboka 40 oppslagsord

ånd

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt ǫnd ‘ande, pust, sjel, liv’

Tyding og bruk

  1. medvit og tankeverksemd;
    Døme
    • eit miljø både for ånd og lekam
  2. menneske som merkjer seg ut intellektuelt;
    Døme
    • dei store åndene i antikken;
    • vere den leiande ånda i foreininga
  3. menneskesjel som noko uavhengig av kroppen;
    Døme
    • han for att og fram som ei fredlaus ånd
  4. overnaturleg, ulekamleg vesen;
    Døme
    • vonde ånder;
    • mane ånder
  5. Døme
    • få ånda over seg
  6. Døme
    • ånda i kristendomen;
    • vilkåra må ikkje stå i strid med ånda i traktaten
  7. innstilling til livet og omgjevnadene;
    Døme
    • det er så god ånd i den heimen;
    • det rådde ei god ånd mellom dei;
    • vise god nasjonal ånd;
    • dette er ikkje i Ibsens ånd

Faste uttrykk

  • forsvinne som ei ånd i ein fillehaug
    bli borte fort og lydlaust
  • tenande ånd
    ein som hjelper til på ein diskré måte, utan at det blir lagt merke til

vardøger, vardyvle

substantiv inkjekjønn

Opphav

av varde (3; samanheng med vord (1

Tyding og bruk

i folketru: overnaturleg vesen som følgjer eller går føre eit menneske;
ånd som varslar at nokon kjem;

tidsånd

substantiv hokjønn

Opphav

etter tysk Zeitgeist

Tyding og bruk

tenkjemåte som særmerkjer ei viss tid (1, 4);
jamfør ånd (6)
Døme
  • boka skildrar tidsånda på ein måte mange kjenner seg att i

uånd

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

dårleg ånd (6)

uvette

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

farleg vette;
vond ånd
Døme
  • eit fælt uvette

sylfe

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; frå latin, kanskje samanheng med latin silva ‘skog’

Tyding og bruk

i folketru: ånd som budde i lufta

sprit

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; frå latin spiritus ‘ånd’

Tyding og bruk

  1. væske med høgt alkoholinnhald, brukt mellom anna til brensel og desinfeksjon
  2. Døme
    • ein kan bli straffa for å selje heimelaga sprit;
    • han har drukke sprit

sportsånd

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

heiderleg innstilling, slik det sømer seg for sportsfolk;
jamfør ånd (7)
Døme
  • vise god sportsånd;
  • vise dårleg sportsånd

djevel

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt djǫfull; gresk diabolos ‘baktalar’

Tyding og bruk

  1. personifikasjon av det vonde;
    i bunden form eintal: Guds motstandar, Satan;
    jamfør jævel
    Døme
    • frelse frå døden og Djevelen
  2. brukt i banning
    Døme
    • djevelen ta!
  3. vond ånd, demon
    Døme
    • dei trudde han var besett av djevlar
  4. vondt eller listig menneske
    Døme
    • ho er ein djevel
  5. Døme
    • ein fattig djevel

Faste uttrykk

  • djevelens advokat
    person som peikar på eller framhevar dei negative sidene ved ei sak eller kjem med innvendingar
  • gå/fare ein djevel i
    få eit plutseleg slemt eller vondskapsfullt innfall;
    få ei plutseleg lyst til å gjennomføre noko
    • det gjekk ein djevel i meg da eg fekk høve til hemn;
    • det fór ein djevel i laget i andre omgang

fillehaug

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

haug med filler

Faste uttrykk

  • forsvinne som ei ånd i ein fillehaug
    bli borte fort og lydlaust